"Οταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα"

"Οταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα"

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

Η ντροπή του Περιστερίου

Τα Δεκεμβριανά έχουν μόλις τελειώσει. Οι δυνάμεις του Σκόμπι, οι μπουραντάδες της Ασφάλειας και το παρακράτος γιορτάζουν την νίκη. Το παλάτι και οι ξένοι ιμπεριαλιστές τρίβουν με ικανοποίηση τα χέρια τους. Ο λαός αγωνιστής έχει ηττηθεί αλλά δεν έχει σκύψει το κεφάλι. Οι μάχες των Δεκεμβριανών και οι εκτελέσεις κομμουνιστών και δημοκρατικών πολιτών έχουν σπείρει την Αθήνα με πτώματα. Η Καισαριανή, ο Βύρωνας, ο Ζωγράφος, η Νέα Σμύρνη και το Παγκράτι θρηνούν εκατοντάδες θύματα του μοναρχοφασισμού. Είναι είτε ΕΛΑΣίτες , είτε απλοί πολίτες που έσπευσαν να βοηθήσουν τον εφεδρικό ΕΛΑΣ της Αθήνας να κρατήσει την πόλη αδούλωτη. Aνάμεσα στους νεκρούς του λαού κείτονται οι σοροί των εγγλέζων του Σκόμπι, οι Ριμινίτες, οι μπουραντάδες της χωροφυλακής και οι δοσίλογοι των Γερμανων που οπλίσθηκαν ξανά στο πλευρό των Άγγλων. Όλη η Αθήνα έχει γίνει ένα απέραντο πεδίο μάχης. Το αστικό κράτος με τους Άγγλους αφέντες του γιορτάζουν στο Μεγάλη Βρετανία, μετά το όργιο θα ξεκινήσει η χάλκευση της ιστορίας...

Μετά μερικές εβδομάδες απο τις μάχες της Αθήνας, ομάδες απο χωροφύλακες και επιστρατευμένους πολίτες ξεκινούν το μακάβριο έργο τους. Ξεθάβουν τους νεκρούς... Η κίνηση δεν είναι τυχαία, είναι καλά μελετημένη απο την κυβέρνηση. Τα χιλιάδες σώματα, σε διάφορες φάσεις αποσύνθεσης μαζεύονται απο τις τέσσερις γωνιές της Αθήνας στο Περιστέρι. Εκεί υφίστανται μια "επεξεργασία", κομματιάζονται και παραμορφώνονται. Αργότερα θα κληθεί ο ειδικός πτωματολόγος Σερ Γουόλτερ Σιτρίν να εξετάσει τα "εγκλήματα του ΕΑΜ " . Ο Σιτρίν τραβάει τα μαλλιά του. Νεκροί απο το Θησείο είναι μπλεγμένοι με δοσίλογους των Γερμανών, κομματιασμένες ΕΛΑΣίτισες απο τις ρουκέτες του Σκόμπι μαζί με χωροφύλακες, γυναικόπαιδα των ανατολικών συνοικειών, σκοτωμένα απο αεροπορικές επιδρομές, μπλεγμένα με τους δήμιους της Γκεστάπο και του Παπαγιώργη... Ντροπή για τους τιμιμένους νεκρούς του Λαού να υφίστανται τέτοια ατίμωση. Τα πορίσματα των ιατροδικαστών είναι αντιφατικά, πολλοί δηλώνουν στις αρχές την ανικανότητά τους να συνθέσουν μια ενιαία εικόνα. Ο αστικός τύπος δεν προβληματίζεται απο αυτό, ξεκινούν τα δημοσιεύματα και οι φήμες για τους κουβάδες με τα μάτια και τους ακρωτηριασμούς των νηπίων. Αργότερα συντάσσονται οι αναφορές της χωροφυλακής και καλούνται οι οικογένειες των "θυμάτων". Το γκαιμπελικό Κατύν μπροστά στο ελληνικό Περιστέρι δεν πιάνει μπάζα.

  • Ο Γ Πατιστής, αστυφύλακας στον Υμηττό τραυματίζεται στις 27/12 απο όλμο και την επόμενη πεθαίνει. Τον θάψαν στην εκκλησία Πέτρου και Παύλου. Η οικογένειά του τον βρίσκει ξεθαμμένο στην Καισαριανή μαζί με άλλους "σφαγιασθέντες"
  • Ο Κ. Μπάμπουλης τραυματίζεται απο όλμο στο Παγκράτι και μεταφέρεται στο νοσοκομείο του ΕΛΑΣ. Μετά απο επέμβαση πεθαίνει. Το σώμα του μεταφέρεται απο την χωροφυλακή στο Περιστέρι και παρουσιάζεται τεμαχισμένος ως θύμα των κομμουνιστών
  • Οι Π. Σωτηριάδης και Δ Σακκελαριάδης και η αδελφή του μαζί με άλλους 3 άμαχους απο το Παγκράτι σκοτώθηκαν απο όλμους των Άγγλων στο Παγκράτι. Αργότερα η κυβέρνηση Πλαστήρα τους παρουσιάζει σαν θύματα εκτελέσεων.
  • Ο Σ. Αλεξίου δικηγόρος και μέλος του ΚΚΕ δολοφονείται στις 5/12 απο Χίτες στην Σταδίου. Η οικογένειά του δεν μπορεί να πάρει το πτώμα του λόγω των ταραχών, αργότερα τους καλούν ατο Περιστέρι όπου τον βρίσκουν με κομμένη μύτη και αυτιά και με την αναφορά "Σφαγιασθής υπό κομμουνιστών".
  • Η Ελένη Καραπάνου μαχήτρια του ΕΛΑΣ σκοτώνεται απο σφαίνα στον Εθνικό Κήπο. Το σώμα της επιστρέφεται στην οικογένειά της χωρίς χέρια με την επιγραφή "Σφαγιασθείσα υπο των κομμουνιστών"
  • Ο ταγματάρχης Κανέλης σκοτώθηκε στην μάχη της Εφορίας Υλικού Πολέμου. Το πτώμα του πήραν Ριμινίτες αφου ειδοποίησαν τους συγγενείς του οτι θα το θάψουν. Αργότερα αμφανίζεται άταφος και χωρίς καρδιά (!) στο Περιστέρι.
  • Ο Στάθης Παπαδάκης 18 ετών απο το Υμηττό ( Ερασινίδου 34) μέλος της ΕΠΟΝ τραυματίζεται και πεθαίνει τον Δεκέμβρη . Οι δικοί του θάβουν παρουσιά συντρόφων του στον Αγ. Αρτέμη. Στις 22 Φλεβάρη η αστυνομία υποχρεώνει την μητέρα του να ξεθάψει το σώμα του και να τον αφήσει εκτεθειμλενο για πολλές μέρες στην Ζωοδόχο Πηγή Καισαριανής.
  • Η μικρή Χ. Γκίνη, ετών 8 σκοτώνεται απο βομβαρδισμό των Αγγλων στην Καισαριανή. Το σώμα της εκτίθεται στο Περιστέρι ως "θύμα των κομμουνιστών"
  • Στις 22 Δεκέμβρη ο Μωυσής Τσανακαλιώτης ετών 32 (Χρυσοστόμου Σμύρνης 11 Ν. Ελβετία) σκοτώνεται απο όλμο την ώρα που πήγαινε στον μπακάλη κοντά στου Σαπόρτα που είναι μια γεφυρούλα. Μαζί του σκοτώνονται και δύο γριές. Τον παρουσίασαν σαν δολοφονημένο απο τον ΕΛΑΣ και στο μνημόσυνό του μετά απο 40 ημέρες ο παπάς του Αγ. Δημητρίου βρήκε την ευκαιρία να κατακεραυνώσει απο άμβονως τους μισαρούς κουκουέδες δολοφόνους.
  • Τρείς μέρες μετά την αποχώρηση του ΕΛΑΣ και ενώ η Αθήνα ήταν στα χέρια της χωροφυλακής τρείς άγνωστοι μπήκαν στο σπίτι του ζεύγους Τσιλιπονίδη. Τους σκότωσαν εν ψυχρώ. Αργότερα και αυτοί παρουσιάσθηκαν σαν θύματα του ΕΛΑΣ.
  • Η γενναία νοσοκόμα του ΕΛΑΣ Μαρία Πανά υπηρετούσε στο Ασκληπείο Βούλας του Ερυθρού Σταυρού. Όταν ξέσπασαν τα δεκεμβριανά, ήρθε εθελοντικά στο νοσοκομείο του ΕΛΑΣ στην Νέα Σμύρνη, ανακουφίζοντας μαχητές και πολίτες. Αργότερα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του ΕΛΑΣ Υμηττού. Με την ήττα του ΕΛΑΣ στην Αθήνα και μέσα σε άγρια χιονοθύελλα τμήματα του ΕΛΑΣ ξεκίνησαν για το Κορωπί. Το προσωπικό κόντεψε να ταφεί ζωντανό μέσα στο χιόνι πάνω στον Υμηττό. Η γενναία ψυχή της Μαρίας δεν άνταξε το κρύο και στις 24/2/1945 οι σύντροφοί της την έθαψαν εκεί. Δύο ημέρες μετά η Βραδυνή έγραφε : " Ο ιατροδικαστής κ. Ψημάρας ανεύρεν εις Υμηττόν το πτώμα της νοσοκόμου Μαρίας Πανά ήτις συλληφθείσα υπό των ελασιτών αφού εκακοποιήθη και εβιάσθη, εξετελέσθη" 
Και αυτές είναι μόνο μερικές απο τις χιλιάδες μαρτυρίες για την αισχρή χάλκευση της ιστορίας του πιο ταξικόυ και γενναίου αγώνα που ο λαός της Αθήνας έδωσε. Χαρακτηριστικά , στις 6/1/45, συνεργεία του Δήμου Βύρωνα ξέθαψαν 50 πτώματα ελασιτών απο το αλσύλιο της Αγ. Τριάδας.
Στις 3/1/45 μαζικοί τάφοι εκτελεσθέντων ανοίγονται στον εθνικό κήπο. Στις 10/1/45 ξεθάβονται 60 νεκροί ελασίτες και αρκετών αμάχων που είχαν ταφεί στην μάντρα του 1ου νεκροταφέιου Αθηνών. Ενώ στην περιοχη Κουπόνια ξεθάβονται 38 στελέχη του ΚΚΕ και του ΕΛΑΣ που εκτελέσθηκαν απο Ριμινίτες του Σκόμπι. Όλα αυτά αποτελούν για τις εφημερίδες και την κυβέρνηση των κτηνανθρώπων "θύματα του ΚΚΕ". Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια όπως ο αθηναικός λαός την βίωσε και την αποτύπωσε σε εκατοντάδες έγγραφα και προκυρήξεις του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ. Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια που τόσο πολύ μέχρι τις μέρες μας έχει βιασθεί και μασκαρευτεί για να μας ταισθεί με κάθε δυνατό τρόπο. Αλλά ο λαός έχει μνήμη και η μνήμη του ελληνικού λαού ονομάζεται ΕΑΜ, ονομάζεται ΕΛΑΣ, ονομάζεται Άρης Βελουχιώτης, ονομάζεται Νίκος Ζαχαριάδης, ονομάζεται Στέφανος Σαράφης, ονομάζεται ΚΚΕ...




Αναγνώριση πτωμάτων στο Περιστέρι
Αναγνώριση των μη αναγνωρίσημων πιά ξεθαμμένων νεκρών της Αθήνας
Μεταδεκεμβριανές εκταφές




Οι νεκροί περιμένουν στους τάφους τους την αναγνώρηση




Ξεθαμμένοι νεκροί της Καισαριανής



Συνεργεία και χωροφύλακες σε εκταφή πτωμάτων




Αναγνώριση νεκρών





Εκταφές νεκρών στο 1ο νεκροταφείο Αθηνών





Εκταφές πιθανότατα στο Αιγάλεω


































  

2 σχόλια:

  1. ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΛΟΙ ΤΟΥ ΚΚΕ ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΤΙΜΗΣΑΜΕ ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΤΩΡΙΝΟΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΩ.
    ΠΑΛΙΟΣ ΑΝΤΑΡΤΗΣ ΜΕ ΔΩΔΕΚΑ ΣΦΑΙΡΕΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ.
    ΟΙΑΙ ΥΜΙΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Ξεθαμένοι" νεκροί με άθικτα ρούχα και "εκταφή" με στεφάνια ανά χείρας δεν γίνεται. Να προσέχετε τις φωτογραφίες που αναρτάτε και που χρησημοποιείτε για την "αλήθεια". Η (πολύπαθη) αλήθεια πρέπει κάποτε να ειπωθεί απ' όλα τα μέρη χωρίς φόβο και πάθος, γιατί η λήθη αποτελεί ανοιχτή πόρτα για να περάσει το κακό. Αιωνία η μνήμη ΟΛΩΝ των αθώων θυμάτων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή