Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...

Κυριακή, 29 Μαΐου 2016

«H "συνομωσία" του "Ρίζου"»


Μία από τις ανταποκρίσεις του εξόριστου στον Αη Στράτη συντάκτη του «Ριζοσπάστη» Τάκη Κόντου, που υπέγραφε με το ψευδώνυμο «Στάρκος»


«Μέσα στην κολλεχτίβα του Αη Στράτη είμαστε εκατόν είκοσι απάνω κάτω πολιτικοί εξόριστοι. Δεν είμαστε όλοι κομμουνιστές. Εχουμε διάφορες δημοκρατικές πολιτικές πεποιθήσεις. Οι κομμουνιστές ανάμεσά μας όπως και έξω στον αγώνα είναι πάντα η αποφασιστική συνειδητή πρωτοπορία (...) δεχτήκαμε με ενθουσιασμό την απόφαση να γιορτάσουμε τα 18 χρόνια της Οχτωβριανής Επανάστασης, σαν μια γιορτή που ενδιαφέρει την παγκόσμια εργατιά και τους εργαζόμενους όλου του κόσμου (...) μαζευτήκαμε σχεδόν αυθόρμητα όλοι οι συντάχτες του "Ριζοσπάστη" σε μια γωνιά του κεντρικού θαλάμου και αρχίσαμε τη "συνωμοσία". Έπρεπε τη μέρα της Γιορτής να βγάλουμε μια έκτακτη έκδοση του "Ριζοσπάστη" ειδικά για τον Αη Στράτη. Όλες οι δυνάμεις μας βρισκόντουσαν σχεδόν στο νησί. Συμφωνήσαμε, αποφασίσαμε, καταστρώσαμε το πλάνο δουλειάς, κάναμε τον καταμερισμό και βάλαμε μπρος. Το σπουδαίο, όμως, ήταν να μην το μάθει κανείς ως την τελευταία στιγμή. Και το καταφέραμε.

Το "παράνομο τυπογραφείο" - χαρτιά, μελάνες, μπογές, χαρτόνια, πέννες κ.τ.λ., ένα μακρύ τραπέζι κλεμμένο απ' το μαγειρείο, μπάγκοι μαζύ με δυο - τρεις καλλιγράφους συντρόφους - εγκαταστάθηκε στο "σπίτι του δασκάλου" (έτσι λεγότανε ένας απ' τους θαλάμους μας).

Τη μέρα της Γιορτής, ο "Ρίζος" ήταν έτοιμος, ένας "Ρίζος" πέρα για πέρα όμοιος με κείνον που θα βγαινε στην Αθήνα, σε μέγεθος, εμφάνιση και περιεχόμενο, μονάχα που ήταν γραμμένος με το χέρι.
Το ποίημα του Κώστα Βάρναλη που πρωτοδημοσιεύτηκε στην έκτακτη έκδοση του «Ριζοσπάστη» που έβγαλαν οι ίδιοι οι εξόριστοι συντάκτες του στον Αη Στράτη, για να τιμήσουν τα 18 χρόνια απ' την Οχτωβριανή Επανάσταση


Το κύριο άρθρο, το άρθρο για τη Μέρα, ένα χαιρετιστήριο των συντακτών του "Ρίζου" εξωτερικό δελτίο, όλα στη θέση τους. Από τη δεύτερη σελίδα δεν έλειπε ούτε το χρονογράφημα ούτε τα θέατρα, ούτε η συνέχεια του "Ατσαλιού" τα σοβιετικά νέα, κι ούτε ακόμα τα αναπόφευκτα "γυρίσματα" απ' την πρώτη σελίδα. Στην τρίτη σελίδα είχε μια καλογραμμένη καμπάνια για τις ανάγκες της κολλεχτίβας και ιδιαίτερα για το μαγειρείο και το φούρνο, με συνεντεύξεις των "ειδικών" προεξαρχόντων του Στύλου για το μαγειρείο και του Καγιώργη για το φούρνο. Είχε χαιρετιστήρια των ρεφορμιστών εργατών της κολλεχτίβας, των αγροτών κ.τ.λ. 

Η τέταρτη σελίδα είχε τα τελευταία νέα. Απ' τον έκτακτο αυτό "Ρίζο" δεν έλειπαν και οι διαλεχτές συνεργασίες. Ο Βάρναλης είχε δώσει ένα τραγούδι που ταίριαζε τότε ειδικά. Ο Γληνός έδωσε μια επιφυλλίδα - πρώτες εντυπώσεις του από την εξορία. Οι γιατροί μας το ίδιο. Η σκιτσογράφηση ήταν θαυμάσια και ο δικηγόρος ο Χρήστος ο Αγγελόπουλος "επιστρατευθείς" παρουσίασε μια έκτακτη εξέλιξη σε σκίτσα.

Πρωί. Η αίθουσα του κεντρικού θαλάμου είναι διακοσμημένη σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Μέρας (...) κατά τις 10 η αίθουσα είναι γεμάτη και η γιορτή αρχινά. Εκλέγεται το προεδρείο της ημέρας που παίρνει θέση μέσα στη σκηνή. Μέσα σε γενικό ενθουσιασμό μιλάν οι ομιλητές. Κι όταν τελειώνουν φωνάζοντας "έκτακτη έκδοση του «Ριζοσπάστη»", ένας εργάτης φέρνει τον "Ρίζο". Το τι έγινε, είναι απερίγραπτο. Παραλήρημα ενθουσιασμού και βουρκωμένης συγκίνησης. Εκεί είδαμε περισσότερο από άλλη φορά και πιο έντονα ποια σημασία έχει ο "Ρίζος" μέσα στις γραμμές και στην αντίληψη των αγωνιστών του λαού. Είδαμε παληούς αγωνιστές να βουρκώνουν. Ο δικηγόρος ο Κόντος διαβάζει τα κυριότερα κομμάτια. Ο κόσμος ζητά να διαβαστεί και το τραγούδι του Βάρναλη. Ο Βάρναλης είναι κατασυγκινημένος, τον συνεπαίρνει ο ενθουσιασμός, σηκώνεται απ' τη θέση του και μέσα σε ενθουσιασμένα χειροκροτήματα απαγγέλει ο ίδιος το τραγούδι του...».

Σάββατο, 28 Μαΐου 2016

Φωτοαφιέρωμα στην Εθνική Αντίσταση της Κρήτης



Αποφασίσαμε να αφιερώσουμε το παρακάτω αφιέρωμα στην Κρήτη. Το νησί που κράτησε γενναία τον Γερμανό κατακτητή παρά την ανεπάρκεια των όπλων του. Που αντιστάθηκε ρωμαλέα στο φασισμό δίνοντάς του καίριο πλήγμα επί 12 μέρες, καθυστερώντας τον από το βασικό θέατρο των επιχειρήσεων στην ΕΣΣΔ. Οι Κρήτες, με πάνω από 40.000 οπλισμένους πολίτες, προκάλεσαν στον εχθρό πάνω από 4000 νεκρών και 220 αεροσκάφη της επίλεκτης γερμανικής αεροπορίας. 

Το αφιέρωμα αυτό δεν γίνεται τυχαία. Γίνεται με αφορμή το κύμα ιστορικού αναθεωρητισμού που εκτός από την θεωρία των δύο άκρων έθεσε στο στόχαστρό του και το ζήτημα της κρητικής αντίστασης, δια στόματος Ρίχτερ. Ο κύριος Ρίχτερ, που έγινε επίτιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης κεκλεισμένων των θυρών, μετά τα όσα είπε, προχωρά ένα βήμα πέρα από τους "καλούς ναζί και τους κακούς Κρήτες" στο να πει ότι ήρθε πια η ώρα να αναγνωρίσουμε τους νεκρούς εισβολείς ως θύματα κτηνωδίας. 

Η Κρήτη της Κανδάνου, του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και της ΕΟΚ, της ανατίναξης του Καστελίου και της απαγωγής του στρατηγού Κράιπε, ενοχλεί. Ενοχλεί όσο το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ, όσο ο ΔΣΕ και γενικά όλα τα λαϊκά αντιστασιακά κινήματα. Και ενοχλεί την αστική τάξη και τις αποικιοκρατικού τύπου αξιώσεις της. Ενοχλεί γιατί αποτελεί παράδειγμα του τι μπορεί να κάνει ένας λαός οπλισμένος με δικράνια και πέτρες απέναντι σε όποιον επιβουλεύεται όχι μόνο τη χώρα και τα χώματά του, αλλά και την αξιοπρέπεια και τη ζωή του.


Κρήτες αντιστασιακοί με γερμανικό εξοπλισμό

Κρητικές όλων των ηλικιών κρατούν τουφέκια

Οκτώ από τα μέλη της ομάδας απαγωγής του Κράιπε, δεύτερος όρθιος Βρετανός αξιωματικός.

Καπετάν Αδάμης Κρασανάκης, επικεφαλής μάχιμου σώματος του ΕΑΜ

Η ανταρτοομάδα του οπλαρχηγού Γρηγοράκη ή Σατανά

Γιώργης Δραμουντάνης ή Στεφανογιώργης

Ο Ιωάννης Ποδιάς, ηγετικό στέλεχος του Ε.Λ.Α.Σ. Κρήτης

Ο 13χρονος Γιώργος Πατεράκης στο κέντρο με συναγωνιστές του

Ο Γιάννης Μπαντούρης, καπετάνιος του ΕΛΑΣ στα Σφακιά