"Οταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα"

"Οταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα"

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη, 25 Δεκεμβρίου 2018

Δεκέμβρης 1944: H επιχείρηση των υπονόμων της Αθήνας


Μια προσωπική μαρτυρία για τον αφάνταστο ηρωισμό των μαχητών του ΕΛΑΣ Αθήνας. στις επιχειρήσεις ενάντια στους Αγγλους κατακτητές, το Δεκέμβρη του '44

Το Δεκέμβρη του 1944 οι μάχες του ΕΛΑΣ Αθήνας ενάντια στους Αγγλους καταχτητές συνεχίζονται. Οι μαχητές του ΕΛΑΣ, ο λαός της Αθήνας παλεύουν σκληρά, άνισα, αλλά με ενθουσιασμό.

Τότε το Κόμμα αποφάσισε την ανατίναξη του ξενοδοχείου της Μ. Βρετανίας, έδρα της κυβέρνησης Παπανδρέου και των Αγγλων κατακτητών.

Να τι γράφει ο Β. Μπαρτζώτας (Φάνης), γραμματέας της ΚΟΑ την περίοδο εκείνη:

«Δυνάμεις του ΕΛΑΣ Αθήνας πλαισιωμένες από στελέχη της ΚΟΑ με επικεφαλής στον σ. Σπύρο Καλοδίκη, έκαναν μια άλλη τολμηρή και ηρωική επιχείρηση. Εχοντας στα χέρια τους το γενικό σχεδιάγραμμα των υπονόμων της Αθήνας, έπειτα από πορεία 12 ωρών μέσα στα βρώμικα νερά των οχετών, με άμεσο κίνδυνο της ζωής τους, κατόρθωσαν να κουβαλήσουν κάτω από την πλατεία Συντάγματος, ακριβώς στο ξενοδοχείο της "Μεγάλης Βρετανίας", όπου ήταν η έδρα της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου, του "Κράτους Παπανδρέου", περίπου έναν τόνο εκρηκτικής ύλης, τροτύλης και με ηλεκτρικό σύρμα συνέδεσαν την τροτύλη με ειδικό ηλεκτρικό μηχάνημα ανατίναξης, που βρίσκονταν στη δική μας περιοχή. 

Ο σ. Καλοδίκης ανέφερε σε μένα, τη μέρα των Χριστουγέννων (25 Δεκέμβρη 1944), για την επιχείρηση αυτή, με τη δήλωση ότι είναι έτοιμοι να τινάξουν στον αέρα το άντρο της κυβέρνησης Παπανδρέου και των Αγγλων. Εγώ ανέφερα στο ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ που θα 'δινε και την τελική έγκριση. Το ΠΓ της ΚΕ έχοντας υπόψη τον ερχομό του Τσόρτσιλ και τις διαπραγματεύσεις μαζί του, μας είπε να περιμένουμε μερικές μέρες».


Ηρωική συλλογική προσπάθεια


Η προετοιμασία της επιχείρησης αυτής είχε αρχίσει. Προηγούμενα είχαν παρθεί από το Δήμο της Αθήνας οι σχετικοί χάρτες των υπονόμων της Αθήνας. Μελετήθηκαν από ειδικούς συντρόφους.

Ο ένας σύντροφος μηχανικός, ειδικευμένος στους υπονόμους του Βελγίου και ο άλλος υπολοχαγός Μηχανικού, ειδικευμένος στα εκρηκτικά, δυστυχώς δε θυμάμαι τα ονόματά τους, κατάστρωσαν τα σχέδια για την είσοδό μας στους υπονόμους της Αθήνας και καθόρισαν το σημείο των υπονόμων από όπου θα μπούμε. Εγιναν από τους ειδικούς οι σχετικές προετοιμασίες μέσα στους υπονόμους, αφού οι υπόνομοι δεν ήσαν σε ευθεία γραμμή. Αλλού ήταν ανήφορος και αλλού κατήφορος, οπότε χρειάστηκε να τοποθετηθούν σκάλες κλπ. Ολα είχαν ετοιμαστεί.





Στις 22/12/1944, τελικά, αν θυμάμαι καλά, αποφασίστηκε να μπούμε μέσα στον υπόνομο 150 περίπου άνδρες του ΕΛΑΣ και άλλα στελέχη του Κόμματος, με στόχο και κατεύθυνση το ξενοδοχείο της "Μεγάλης Βρετανίας", μεταφέροντας από τον υπόνομο που δέχεται τα βρόχινα νερά και τις βρωμιές της τότε Αθήνας, έναν τόνο περίπου εκρηκτικής ύλης, τροτύλης. Η επιχείρηση ξεκίνησε από το Μεταξουργείο.

Ο υπόνομος δεν ήταν αυτός που δέχεται τις ακαθαρσίες, αλλά τα βρόχινα νερά και η κάθοδος έγινε με σιδερένια και όχι ξύλινη σκάλα. Η ατμόσφαιρα μέσα δεν ήταν καθόλου ευχάριστη. Μύριζε υγρασία και μούχλα. Και τα νερά, στα σημεία που ήταν φαρδύς ο υπόνομος, μας φτάνανε ως τα γόνατα, ενώ όπου στένευε φτάνανε ως το στήθος, χώρια τα τεράστια ποντίκια...
Η επιχείρηση από το Μεταξουργείο δεν προχώρησε. Είχαμε την απώλεια του μέλους του Γραφείου της Αχτίδας που σκοτώθηκε από αγγλικό βλήμα. Είδαν κάποια μικρή μάζωξη στο σπίτι που βρισκόμασταν και μας έριξαν. Η καθοδήγηση της Αχτίδας κατόπιν τούτου αποφάσισε να σταματήσει η επιχείρηση και φυσικά να γίνει σε άλλο σημείο.

Πράγματι η επιχείρηση έγινε στη Λένορμαν πολύ πιο μακριά από το Μεταξουργείο. Μπήκαν όλοι οι άνδρες στον υπόνομο με προσοχή κατά ομάδες τοποθέτησαν την εκρηκτική ύλη και επέστρεψαν ύστερα από αρκετές ώρες.

Αφού τέλειωσε αυτή η φάση έδωσε εντολή το Γραφείο της Αχτίδας και συγκεκριμένα ο Γραμματέας της Αχτίδας Μπάμπης Γρηγοριάδης, είχαμε δουλέψει μαζί από το 1943 που ήταν γραμματέας της 6ης Αχτίδας, να μπούμε 5 σύντροφοι, για να κάνουμε τον τελευταίο έλεγχο των καλωδίων.

Σημειώνω τις δυσκολίες που συναντήσαμε από την είσοδο του υπονόμου μέχρι το τέρμα και το σημειώνω αυτό γιατί τις έζησα ο ίδιος. Φυσικά, οι δυσκολίες, που αντιμετώπισαν οι προηγούμενες ομάδες που κουβαλούσαν το φορτίο της εκρηκτικής ύλης στην πλάτη τους, ήταν πολύ μεγαλύτερες και οι κίνδυνοι πολύ περισσότεροι.


Τεράστιες δυσκολίες


Όπως αναφέρω πιο πάνω ο υπόνομος δεν ήταν ευθύς είχε λακκούβες μικρές και μεγάλες που γλίστραγες και έμπαινες μέσα στο νερό και σε ορισμένα σημεία πάνω από τη μέση μέχρι και στο στήθος. Οι δρόμοι δεν ήταν σε ευθεία γραμμή, το επίπεδο του δρόμου άλλαζε μέχρι που δημιουργούσε μικρούς καταρράχτες και ανεβαίναμε σε σκάλες που το πρώτο συνεργείο είχε τοποθετήσει. Θυμάμαι πως κάτω από την Ερμού ήταν μία δίοδος πολύ μικρή και στενή. Αρκεί να σημειώσω πως την περάσαμε με την κοιλιά, μπουσουλώντας στο νερό. Και σε άλλα σημεία περνούσαμε σκυμμένοι, ήταν πολύ δύσκολη η διαδρομή.

Κίνδυνοι υπήρχαν πολλοί. Εκτός αυτών που ανέφερα ήταν και οι κίνδυνοι που προέρχονταν από τα φρεάτια των δρόμων που μέσω αυτών έμπαιναν τα νερά στον υπόνομο.

Ακούγαμε τα βήματα των περαστικών και φυσικά και τις περιπολίες των Αγγλων στρατιωτών. Αυτό το γεγονός υποχρέωνε όλους τους συντρόφους που βρίσκονταν μέσα στον υπόνομο να είναι πολύ προσεκτικοί. Οι βρωμιές και αναθυμιάσεις μας έφερναν βήχα, φτέρνισμα που μας ανάγκαζαν να προσέχουμε για να μη μας αντιληφθούν. Δε βγάζαμε κουβέντα, η συνεννόηση γινόταν με χειρονομίες.

Τελικά παρ' όλες αυτές τις δυσκολίες επιστρέψαμε στη βάση μας. Η επιχείρηση τέλειωσε και πέτυχε αφού ξεπέρασε σε χρόνο περίπου 12-15 ώρες και τελικά περιμέναμε το σύνθημα για να μπει σε ενέργεια η ηλεκτρογεννήτρια.

Το αυτοκίνητο με την ηλεκτρογεννήτρια θα έδινε στην κατάλληλη στιγμή τον σπινθήρα στα εκρηκτικά που ήταν τοποθετημένα στα θεμέλια και κάτω από τα υπόγεια της "Μεγάλης Βρετανίας". Ερχεται όμως ξαφνικά ο Σπύρος Καλοδίκης Β` Γραμματέας της ΚΟΑ με μοτοσικλέτα, (δολοφονήθηκε το Νοέμβρη του 1947 από όργανα της Ασφάλειας στη Λάρισα) και σε έξαλλη κατάσταση φώναξε τους άνδρες που χειριζόταν τη γεννήτρια.

"Σταματήστε - Σβήστε τη γεννήτρια αμέσως. Σταματήστε! Η ανατίναξη δε θα γίνει. Ηρθε ο Τσόρτσιλ στη "Μεγάλη Βρετανία". Σταματήστε!...".

Ολοι, όσοι βρεθήκαμε εκεί και πήραμε μέρος στην επιχείρηση, βρεγμένοι ως το κόκαλο από τα νερά των υπονόμων, αισθανθήκαμε αγανάκτηση για τη ματαίωση αυτής της ανατίναξης».


Ο δημοσιογράφος κ. Παπαχελάς σε εκπομπή του σε τηλεοπτικό σταθμό μεταξύ των άλλων αναφέρθηκε και στην «επιχείρηση των υπονόμων».

Δε γνωρίζω αν αυτοί που παραβρέθηκαν σ' αυτή την εκπομπή είχαν πάρει μέρος σ' αυτή την επιχείρηση. Εγώ δε θυμάμαι, μπορεί να κάνω λάθος ή μπορεί να έμαθαν ή άκουσαν από άλλους τα της επιχείρησης αυτής.

Εγώ πήρα μέρος σ' αυτή την επιχείρηση και μάλιστα, όπως σημειώνω παραπάνω, συμμετείχα στο τελευταίο συνεργείο, που κάναμε τον έλεγχο των καλωδίων και δίνω στοιχεία για τις δυσκολίες και τους κινδύνους που αντιμετώπισε όλη η δύναμη των συντρόφων που πήρε μέρος μέχρι και τον ερχομό του συντρόφου Καλοδίκη.

Ηταν πράγματι μια τολμηρή και ηρωική πράξη. Φυσικά δεν ήταν η μοναδική.

Και άλλες πολλές ηρωικές πράξεις έγιναν στην πορεία των λαϊκών αγώνων με μπροστάρη το ΚΚΕ. Το Κόμμα μας στη μακραίωνη πορεία του πάνω από 82 συνεχή χρόνια έχει να παρουσιάσει πληθώρα τέτοιων μικρότερων ή και μεγαλύτερων ηρωικών πράξεων.
Ανέδειξε χιλιάδες ήρωες που έδωσαν τη ζωή τους για το Κόμμα, το λαό, το πιστεύω τους.

Το ΚΚΕ, κόμμα νέου τύπου, ηρωικό αταλάντευτο, ήταν μπροστάρης των αγώνων του λαού για μια Ελλάδα σοσιαλιστική. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε όμως πως άλλο είναι η ηρωική πράξη όσο μεγάλη και αν είναι κι άλλο είναι ο άνθρωπος κομμουνιστής, ο αγωνιστής, ο ήρωας.

Η ηρωική πράξη είναι ένα γεγονός που γίνεται από ένα δυο συντρόφους ή ακόμα ομάδα συντρόφων. Αυτή η ενέργεια είναι αξιέπαινη αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση, είναι μια πράξη ηρωική ασφαλώς που συμβάλλει στην ανάταση του κινήματος στην ανάπτυξη των αγώνων και σαν τέτοια πρέπει να την εκτιμούμε.

Ομως, ο τίτλος ήρωας δεν κρίνεται μόνο από τη συγκεκριμένη ηρωική πράξη κρίνεται και από την όλη αγωνιστική συνέχειά του, τη μετέπειτα στάση του, τη συνέπειά του στο πιστεύω του και, πολύ περισσότερο, εκτιμάται ιστορικά μετά το θάνατό του.
Ενδεικτικά αναφέρω ήρωες, για να δείξω τη σημασία της παραπάνω προϋπόθεσης, Σουκατζίδης, Τατάκης, Μπελογιάννης, Πλουμπίδης, Σαμπατάκος, οι τρεις ΕΠΟΝίτες στο Βύρωνα. Μακρύς είναι ο κατάλογος τέτοιων ηρώων. Ομως υπάρχουν και ηρωικές πράξεις που ίσως να μην τις θυμόμαστε, ίσως δεν έγιναν γνωστοί οι σύντροφοι που συνέβαλαν σ' αυτές τις πολύ τολμηρές πράξεις.

Ποιος θυμάται το φωτεινό σήμα ΕΑΜ στην Ακρόπολη και τους συντρόφους που το έστησαν;

Ποιος θυμάται την κατάληψη του κρατικού ραδιοφωνικού σταθμού, κάπου στο Ζάππειο, το 1942 και την ολιγόλεπτη εκπομπή για το ΕΑΜ;

Τέτοιες ηρωικές πράξεις έγιναν πολλές. Το ΚΚΕ είναι το μοναδικό Κόμμα που σε όλη του την πορεία πάλεψε και παλεύει κάτω από δυσκολότατες συνθήκες, νόμιμες, παράνομες, ημιπαράνομες. Εδωσε και δίνει ηρωικούς αγώνες, ανέδειξε χιλιάδες ήρωες.

Καταλήγοντας θέλω να πω ότι ο κομμουνιστής και μετά από μια ή περισσότερες ηρωικές πράξεις, συνεχίζει να παλεύει με συνέπεια και ευθύνη για την υπόθεση της εργατικής τάξης. Δεν περιαυτολογεί, ούτε καυχιέται, κομπορρημονεί για το έργο του. Υποτάσσει το εγώ στο συνολικό συμφέρον, στο συμφέρον του αγώνα, συνεχίζει να συνεισφέρει όσο ζει, για να δικαιώσει την εκτίμηση που έχουν οι άλλοι γι' αυτόν και κατά κύριο λόγο το Κόμμα. Τότε και μόνον τότε δικαιωματικά θα δοθεί ο τίτλος του ήρωα, σ' αυτούς τους αγωνιστές.

Πηγή: εδώ

16 σχόλια:

  1. http://pluton22.blogspot.com/2017/09/blog-post_26.html

    Γυρίστηκε και έργο για αυτή την υπόθεση ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΤΡΑΙΝΟ το 1982, σε σενάριο του Νίκου Φώσκολου, είναι αυτός που επί δικτατορίας γύριζε όλα τα έργα με τον Βαρτάνη κλπ.... https://www.youtube.com/watch?v=GcbTGCA4Z4Y

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Για να πω την αλήθεια περίμενα κάποιο αφιέρωμα για την μάχη της Κόνιτσας του 1947, συνήθως λειτουργούμε σαν τους Γαλάτες που δεν μιλάμε ποτέ για την Αλέσια. https://pbs.twimg.com/media/De9vpknUYAIuhsT.jpg

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακόμα και η Αλέσια για τους Γαλάτες είναι τίτλος τιμής. Έτσι και για εμάς η Κόνιτσα, για την οποία έχουμε κάνει αφιέρωμα: http://kokkinosfakelos.blogspot.com/2011/05/blog-post_07.html

      Διαγραφή
    2. Ελπίζω να καταλαβαίνεις από αστεία γιατί αν περιμένεια από τον Παναγιώτη ..... Τώρα μη μου πεις ότι θυμήθηκες και την επέτειο της τουφέκισης του ζεύγους Τσαουσέσκου;

      https://ethnikismosblog.files.wordpress.com/2018/12/41566194_240750763268455_2457858725206032384_n.jpg?w=290

      Διαγραφή
    3. Τώρα που το είδα το κείμενο, νομίζω ότι κάνεις λάθος να το τοποθετείς έτσι απλά, στην μάχη της Κόνιτσας κρίθηκε η ήττα του ΔΣΕ - ΚΚΕ, αποδείχτηκε ότι ήταν αδύνατη η επικράτηση του ΔΣΕ έστω και σε περιορισμένο χώρο, υπό τις ευμενέστερες συνθήκες.

      Στρατιωτικά αποδείχτηκε η κατωτερότητα του ΔΣΕ σε ποιότητα οπλιτών και στρατιωτική κατάρτηση αξιωματικών.
      Το ΚΚΕ μετά την Κόνιτσα αν σεβόταν στο ελάχιστο το ανθρώπινο υλικό που διαχειριζόταν, θα έπρεπε αμέσως να τερματίσει κάθε επιχείρηση, αντίθετα ανακοίνωσε την ίδρυση της ΠΔΚ, η στάση αυτή του ΚΚΕ έδειξε την πλήρη περιφρόνηση του απέναντι στο ανθρώπινο υλικό που το εμπιστεύτηκε.

      Διαγραφή
    4. xoxoxoxαχαχαχαχα ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

      Διαγραφή
    5. Πλούτωνα... Για όποιον έχει διαβάσει λίγη στρατιωτική ιστορία, και όχι μόνο το Μαργαρίτη αλλά και τον Τσακαλώτο, ξέρει ότι έως τις αρχές του 1949, ο ΔΣΕ είχε τη μέγιστη δύναμή και παρατακτή ικανότητα. Επίσης, η ικανότητα των στελεχών και ειδικά των μαχητών του, η ποιότητά τους στη μάχη δεν διαψεύστηκε ποτέ και από κανέναν. Τα υπόλοιπα περί ΚΚΕ είναι κουταμάρες. Αρκεί να διαβάσεις ή να ακούσεις μια συνέντευξη από τους ανθρώπους που πλαισίωσαν το ΔΣ.

      Διαγραφή
    6. Ο ΔΣΕ ηττήθηκε γιατί δεν έπεσε όλο το βάρος εκει απο τα τέλη 45 αρχές 46 και γιατί ο ΤΙΤΟ απο το 1948 είχε κλείσει τα σύνορα στον ΔΣΕ και επέτρεπε στον Μοναρχοφασιστικό στρατό να χρησιμοποιεί το Γιουγκοσλαβικό έδαφος. Επίσης ο ΔΣΕ επιτέλεσε στο ακέραιο το Διεθνιστικό του καθήκον μπροστά στην ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ που ετοίμαζε η Ελλάδα μαζί με τους Αγγλους και την συμμορία του ΤΙΤΟ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

      Διαγραφή
    7. Παναγιώτη ΠΟΤΕ, ΠΟΤΕ, ΠΟΤΕ δεν επέτρεψε ο Τίτο, ο ΕΣ να περάσει από την Γιουγκοσλαβία και να χτυπήσει τον ΔΣΕ....
      Η πλειοψηφία του ΔΣΕ ήταν βιαίως στρατολογηθέντες ανήλικοι γεωργοκτηνοτρόφοι (η εργατική ταξη απουσίαζε από τις γραμμές του ΔΣΕ) που δεν ήξεραν τίποτα για διεθνισμό και κομμουνισμό.

      Διαγραφή
    8. Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΙΤΟ έκλεισε τα σύνορα στον ΔΣΕ επέτρεπε να χρησιμοποιούν το Γιουγκοσλαβικό έδαφος οι Μοναρχοφασίστες. ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΔΣΕ ήταν εθελοντές στον ΤΑΞΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ και στο Διεθνιστικό καθήκον απέναντι στην Αλβανία και το Σοσιαλιστικό Στρατόπεδο. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

      Διαγραφή
    9. ...ΑΣΦΑΛΩΣ.... Αυτός άλλωστε ήταν και ο λόγος ύπαρξης του ΕΑΜ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ. Να εγκλωβίσει τον κόσμο μέσα στις πόλεις με τις αυταπάτες και τα Φούμαρα της ...λαοκρατίας.... για ...ανθρώπινο καπιταλισμό.... μέχρι να προλάβει το ΑΣΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ να οργανωθεί μέχρι τα τέλη του 1947. ....ΑΞΙΟΣ Ο ΜΙΣΘΟΣ των ....ΣΒΩΛΩΝ.....ΚΥΡΚΩΝ.....ΤΣΙΡΙΜΩΚΩΝ.... ΠΑΣΑΛΙΔΗΔΩΝ και σια...... ΕΥΓΕ.... ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

      Διαγραφή
  3. Που είναι το ...παιδί.... τώρα να μας πει οτι η εντολή δώθηκε απο την ...Μόσχα.... και δεν φταίει η ....λαοκρατία......ΕΥΡΩΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ... Ελα να γελάσουμε λίγο χαχαχαχαχαχαχαχα ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Oberon έχω διαβάσει πάρα πολλά πράγματα και για την περίοδο 1946-1949 και όχι μονόπλευρα.

    Για την μάχη της Κόνιτσας την έχει κρίνει και ο Μάρκος και λοιπά στελέχη, βέβαια, όλα αυτά τα στελέχη (και ο Μάρκος) είχαν στρατιωτική κατάρτηση μόνιμου υπαξιωματικού.

    Τέλος πάντων τα συμπεράσματα που σου έβαλα δεν είναι δικά μου, πέρα από την επιτυχία στη γέφυρα του Μπουραζάνι όλα τα άλλα διεξάχθηκαν με παιδαριώδη τρόπο (παρ όλο που διεξήχθη σε περιοχή εφαπτόμενη με την Αλβανία, δεν μπόρεσαν να εξασφαλίσουν ούτε επιμελητειακή υποστήριξη σε πυρομαχικά) η δε ιεράρχηση των στόχων ήταν κυριολεκτικά για κλάματα (για να σου δώσω να καταλάβεις ενώ θα έπρεπε να βάλουν σαν πρωταρχικό στόχο την κατάληψη του προφήτη Ηλία και το ύψωμα 915, ασχολήθηκαν με την κατάληψη σπιτιών εντός της πόλης).

    Ο Μάρκος Βαφειάδης στην σύσκεψη που έγινε τον Ιανουάριο του 1948 στο Βίτσι υποστήριξε ότι ο ΔΣΕ δεν μπορεί να χτυπάει και να καταλαμβάνει, έστω και προσωρινά, πόλεις. Η άποψη αυτή, όπως γράφει ο Β. Μπαρτζιώτας, τον οδήγησε σε σύγκρουση με τον Ζαχαριάδη (Β. Μπαρτζιώτας «Ο αγώνας του ΔΣΕ», σελ. 41).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 1ο Το ΕΑΜ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ έπρεπε να είχε πάρει την εξουσία τον ΟΚΤΩΒΡΗ ΤΟΥ 1944 δεν το έκανε λόγω ....λαοκρατίας.... ΕΥΡΩΚΟΜΟΥΝΙΣΜΟΣ 2ο Για τον ίδιο λόγω καθυστέρησε να πέσει όλο το βάρος στο ΔΣΕ απο τα τέλη 45.... Η Συμμορία του ΤΙΤΟ έκλεισε τα Σύνορα στον ΔΣΕ και ο ...ΜΑΡΚΟΣ... ηταν με την ΤΙΤΙΚΗ ΚΛΙΚΑ... ΟΒΕΡ..... ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

      Διαγραφή
  5. Παναγιώτη πέρα από τα όσα σου έχω γράψει μέχρι τώρα (ελπίζω ότι θα δημοσιευτούν) πρέπει να σε ενημερώσω ότι:

    Α. Στις 31 Μαρτίου 1946 επιτέθηκαν οι "καταδιωκόμενοι" αγωνιστές στο Λιτόχωρο.

    Β. Άρα ο ΔΣΕ δημιουργήθηκε μετά τον Απρίλιο του 1946. Συγκεκριμένα ο Ριζοσπάστης αναφέρει ότι "γιορτάζουμε" την ίδρυση του ΔΣΕ στις 28 του Οκτώβρη 1946.

    https://www.rizospastis.gr/story.do?id=506782


    Μη γράφεις λοιπόν ότι ΔΣΕ δημιουργήθηκε τέλος 1945 είναι ανιστόρητο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάμε ξανά. Ο ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ απο την 1η μέρα που γύρισε 30 ΜΑΗ ΤΟΥ 45 πίεζε για την δημιουργία ΔΣΕ και όλο το βάρος εκεί ΑΠΟ ΤΗΝ 1η ΜΕΡΑ Τους εμπόδιζε το ότι το ΚΚΕ δεν είχε στόχο τον Σοσιαλισμό αλλά την ....λαοκρατια....ΕΥΡΩΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ που σημαίνει ΕΑΜ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ. Αυτή ήταν η αιτία της ήττας με δεύτερο λόγω την ΚΛΙΚΑ ΤΟΥ ΤΙΤΟ το 1948. Με ΕΑΜ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ όλα θα είχαν τελειώσει για τον Καπιταλισμό τον ΟΚΤΩΒΡΗ ΤΟΥ 1944 ΟΒΕΡ.... ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

      Διαγραφή