"Οταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα"

"Οταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα"

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 3 Μαρτίου 2019

2 Μάρτη 1949. Οι Βασιλικές Τεχνικές Σχολές Λέρου ξεκινούν την «αναμόρφωσιν» των ανήλικων ανταρτών


του Ανδρέα Δενεζάκη




Επτά μήνες μετά την επίσημη ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου (7 Μάρτη 1948) με την Ελλάδα, στις 24 Οκτώβρη, ο Παύλος Γκλύξμπουργκ και η Φρειδερίκη επισκέπτονται τη Λέρο, μαζί με ανώτατους στρατιωτικούς και εκπροσώπους των διοικήσεων των στρατοπέδων της Μακρονήσου, της Λάρισας και της Θεσσαλονίκης και επιλέγουν τα μισοκατεστραμμένα από τους βομβαρδισμούς του 1943, κτίρια της Αεροναυτικής Βάσης Gianni Rossetti της ιταλικής Διοίκησης Λέρου, στο Λακκί, στα Λέπιδα, για να στεγαστούν τα κτίρια του συγκροτήματος των Βασιλικών Τεχνικών Σχολών, της μεγαλύτερης Παιδούπολης. Ένα στρατόπεδο που θα συγκέντρωνε «τα ανταρτόπαιδα, τα παιδιά των συμμοριτών, των φυλακισμένων, των αντεθνικώς δρώντων, των ΕΑΜβούλγαρων, των απάτριδων».

Τον Ιούνη του 1947, στο αποκορύφωμα του εμφύλιου πολέμου, ο κυβερνητικός στρατός  προχωρά στην υλοποίηση των αμερικάνικων προτάσεων, που αφορούσε την εκκένωση χωριών με τη βίαιη εκτόπιση των χωρικών, ώστε να δημιουργήσουν ένα κενό γύρω από τις μονάδες των μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, να αποκοπεί ο ΔΣΕ από τους κατοίκους, οι οποίοι βοηθούσαν με τον τρόπο τους τα τμήματα ανταρτών με τρόφιμα, να στερήσουν τους αντάρτες από την δυνατότητα στρατολόγησης των νέων, που οι γονείς τους ήταν ήδη μαχητές του ΔΣΕ. Ο στρατηγός Θρ. Τσακαλώτος μάλιστα είχε διατάξει την με συνοπτικές διαδικασίες εκτέλεση των χωρικών που αρνούνταν να εγκαταλείψουν τα χωριά τους και τους οποίους χαρακτήριζε «ληστοτρόφους».

Η αναγκαστική μετακίνηση εκατοντάδων χιλιάδων κατοίκων της υπαίθρου, η μεγαλύτερη στη σύγχρονη Ελληνική Ιστορία, μετά το ξεκλήρισμα των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, στηρίχτηκε στην εμπειρία των Αγγλων αποικιοκρατών που είχαν εφαρμόσει ανάλογες μεθόδους στις βρετανικές αποικίες της Αφρικής και της Ασίας.

Στους 800.000 έφτασαν οι εκτοπισμένοι, από τους οποίους οι 150.000 ήταν παιδιά, τα περισσότερα ακολούθησαν τους γονείς τους στις πόλεις, ενώ τα υπόλοιπα, παιδιά ανταρτών στην πλειονότητά τους, κλείστηκαν στα «ιδρύματα» της Φρειδερίκης!  Το σχέδιο για την μαζική εκκένωση χωριών από τους πληθυσμούς τους ήταν: «Ειδικό Πρόγραμμα Απομάκρυνσης Παιδιών»!

Είχε βέβαια προηγηθεί η σχετική προετοιμασία. Στις 25 Μάη 1947, στη διάρκεια πανηγυρικής Συνεδρίασης της Ακαδημία Αθηνών, ο Παύλος Α΄ Γκλύξμπουργκ κήρυξε την έναρξη δράσης του «Βασιλικού Εθνικού Ιδρύματος» στην αρμοδιότητα του οποίου ανήκαν οι «Παιδουπόλεις» της Φρειδερίκης. 

Στις 10 Ιούλη 1947 ιδρύεται η «Βασιλική Πρόνοια Επαρχιών Βορείου Ελλάδος» η οποία συστάθηκε με διακηρυγμένο στόχο «για να βρουν τα παιδιά μας και να τα πάρουν προτού τα πάρουν οι κομμουνιστές», ένα σχεδόν χρόνο πριν από την απόφαση της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης του Βουνού, στις 7 Μάρτη του 1948, για την αποστολή στις γειτονικές λαϊκοδημοκρατικές χώρες, των παιδιών, κύρια των ανταρτών, από τα χωριά των εμπόλεμων περιοχών.

Αμέσως μετά την ίδρυση της «Βασιλικής Πρόνοιας», στα μέσα του Ιούλη 1947 εγκαινιάζεται η πρώτη «Παιδόπολις» στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης στην οποία κλείστηκαν 500 παιδιά.

Συνολικά δημιουργήθηκαν, σε όλη την Ελλάδα 58 «Παιδοπόλεις» – γκέτο, όπου μάντρωσαν 28.000 παιδιά. Πρωταρχικός στόχος ήταν η μετατροπή των έγκλειστων παιδιών σε γενίτσαρους και να τα στρέψουν ενάντια στους γονείς τους, που είχαν ενταχθεί στον ΔΣΕ, των πατεράδων τους που ανήκαν στο ΚΚΕ και γενικά ενάντια στους αριστερούς, προοδευτικούς γονείς.

Το εγκληματικό σχέδιο της Φρειδερίκης εφαρμόστηκε από το «Ειδικό Πρόγραμμα Αποκατάστασης Παιδιών», που ήταν ενταγμένο στο «Βασιλικό Ιδρυμα Πρόνοιας» και ήταν επανδρωμένο από απόστρατους ανώτερους αξιωματικούς του Στρατού, από «εθνικούς διαφωτιστές», «κατηχητές», «ιεροκήρυκες», δεσμοφύλακες και χωροφύλακες. Το επιτελείο συμπλήρωναν 72 πιστές στο στέμμα «κυρίες της τιμής», σύζυγοι πολιτικών και πλουσίων «αριστοκρατικών οικογενειών».

Τα παιδιά, σε πολλές περιπτώσεις, μέσα στα κολαστήρια γνώρισαν «πρωτοποριακές μεθόδους αναμόρφωσης», όπως βασανιστήρια, ξυλοδαρμούς, ομαδικούς βιασμούς, ταπεινώσεις, παντοειδείς εξευτελισμούς και πλύση εγκεφάλου.

Εκτός από τα 28.000 παιδιά που έτυχαν της «φροντίδας» του μισαλλόδοξου κράτους, χιλιάδες παιδιά, μικρής ηλικίας, δόθηκαν για υιοθεσία ή πουλήθηκαν σε άτεκνα ζευγάρια στο εξωτερικό και κυρίως στις ΗΠΑ.

Το δημοσίευμα του Ιουνίου 1963 του περιοδικού Νέα Οικονομία αναφέρει:

«Επ’ ευκαιρία της αφίξεως του 10.000στού παιδιού που υιοθέτησαν Αμερικανοί από την Ελλάδα, έγινε επίσημος τελετή εις τον Λευκόν Οίκον. Η κ. Κένεντυ, ο γερουσιαστής της Οκλαχόμας, ο βουλευτής της Πενσυλβάνιας, οι ιερείς των Ελληνικών Κοινοτήτων, ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου της Ελληνικής Πρεσβείας και όστις άλλος παρέστησαν εις την άφιξιν του παιδιού το οποίο θα γίνει πλέον Αμερικανάκι».

Ακόμα χειρότερη τύχη είχαν οι ανήλικοι έγκλειστοι στην «Παιδόπολι» στην Κηφισιά, στις φυλακές Ιτζεδίν στην Κρήτη και φυσικά στην Κέρκυρα, στα Γιούρα και από κει στο «Ειδικό Κέντρο Ανηλίκων» στην Μακρόνησο, καταδικασμένοι με ασύστατες κατηγορίες από στρατοδικεία σε ποινές 20 χρόνια φυλακή, ισόβια και θάνατο.

Βασιλικές Τεχνικές Σχολές Λέρου

Το Λακκί της Λέρου επιλέχτηκε και γιατί εκεί υπήρχαν ακόμα τα εργαστήρια και τα αρκετά μηχανήματα των Ιταλών (όσα δεν είχαν λεηλατηθεί) αλλά και τεχνίτες εκπαιδευμένοι. Επίσης, σοβαρό πλεονέκτημα ήταν ότι  οι Ιταλοί είχαν αντλιοστάσιο για την ύδρευση και τα κτίρια διέθεταν αποχετευτικό σύστημα.

Στις 2 του Μάρτη 1949, το πολεμικό πλοίο Μαχητής αποβιβάζει στην βομβαρδισμένη προβλήτα του Αη Γιώργη, τους πρώτους μαθητές των Βασιλικών Σχολών, τα πρώτα «100 παραπλανημένα Ελληνόπουλα», ήταν ανήλικοι μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού, που είχαν συλληφθεί και κρατούνταν στα «στρατόπεδα συγκέντρωσης κομμουνιστοσυμμοριτών» του ΓΕΣ. Προέρχονταν κύρια από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Πελοποννήσου, από το ήδη ηττημένο αντάρτικο της Πελοποννήσου.

Τα παιδιά μαζί με ντόπιους τεχνίτες ξεκίνησαν να επισκευάζουν τα κτίρια. Στην αρχή τον Στρατώνα του Ναυτικού (Γκαζέρμα Μαρινάι) στον Αη Γιώργη, που χρησιμοποιήθηκε για να τους στεγάσει.

Στα μέσα του Μάρτη φτάνουν στη Λέρο άλλα 300 «συμμοριτόπαιδα» από την  Πελοπόννησο. Τον Απρίλη ήρθαν 100 ακόμα που είχαν πιαστεί στη Ρούμελη. Τον ίδιο μήνα, από διάφορα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Β. Ελλάδας μεταφέρονται, με καράβια, από τη Θεσσαλονίκη στον Πειραιά και από εκεί στη Λέρο.

Ο τότε βασιλιάς Παύλος, την 1η του Μάη 1949, στην λήξη των εργασιών του Β΄ Πανελλήνιου Προσκοπικού Συνεδρίου, στην Ρόδο, δηλώνει:

«Πολλοί εκ των παρακαθημένων γνωρίζουν, ότι έχομεν ανοίξει ένα νέον Σχολείον εις την Λέρον, δια νέους συμμορίτας από 14 – 20 ετών, οι οποίοι βιαίως ή μη, έλαβον μέρος εις τον λυπηρόν αγώνα και εις την πλευράν εις την οποίαν δεν έπρεπεν. Εσκεφτήκαμε η γυναίκα μου και εγώ να κάνωμε τα παιδιά αυτά να γίνουν και πάλιν καλοί Έλληνες, μας εβοήθησε δε προς τούτο το Εθνικόν Ίδρυμα. Ο αριθμός των παιδιών που στεγάζονται εις τη Λέρον, υπερβαίνει τα επτακόσια και γίνονται τα πρώτα βήματα του πειράματος της επιστροφής των παιδιών αυτών εις την κοινωνίαν, βάσι των αρχών του Προσκοπισμού.

Το πείραμα είναι μοναδικόν εις τον Κόσμον. Πουθενά δεν έγινε πειραματισμός να φέρουν εις τον ίσιον δρόμον παραστρατημένα παιδιά. Εις αυτήν την κατεύθυνσιν, θα δώσουμε το καλόν παράδειγμα».  (ΕΜΠΡΟΣ 3.5.1949)

Πέντε μήνες μετά, στις 12 Σεπτέμβρη 1939, σε συνέντευξή του στους Τάιμς της Νέας Υόρκης, ανάμεσα στα άλλα, δηλώνει:

«Είμεθα η μόνη χώρα εις τον κόσμον η οποία προσπαθεί ενεργώς να επανεκπαιδεύση τους κομμουνιστάς σήμερον. Οι άνδρες εκπαιδεύονται εις την νήσον Μακρόνησον και τα παιδιά ηλικίας μεταξύ 15 και 20 ετών λαμβάνουν ειδικά μαθήματα εις τα σχολεία της νήσου Λέρου και ζουν εις τα κτίρια της πρώην ιταλικής ναυτικής βάσεως.»

Μέγας όγκος αιχμαλωτισθέντων συμμοριτών θα επανεκαπιδευθή εις το κέντρον της Μακρονήσου και ακολούθως οι άνδρες θα επιστραφούν εις την ομαλήν κοινωνικήν και εθνικήν ζωήν». (ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, 13.9.1949)

Το καλοκαίρι του 1949 ο αριθμός των «παραστρατημένων ελληνόπουλων» έφτασε τους 600 – 700 και στο τέλος του χρόνου είχε σχεδόν διπλασιαστεί. Μαζί μ’ αυτά αρχίζουν και καταφθάνουν ορφανά και θύματα πολέμου, γνωστά ως «ανταρτόπληκτα», εκτοπισμένα από τις περιοχές που εκκένωσε ο κυβερνητικός στρατός.

Μέχρι το τέλος του χρόνου «ανταρτόπαιδα» και «ανταρτόπληκτα» θα ξεπεράσουν τους 1500. Τα βασικά κτίρια που χρησιμοποιήθηκαν, αφού επισκευάστηκαν από τους ίδιους και ντόπιους τεχνίτες, εκτός από τον Στρατώνα του Ναυτικού (Γκαζέρμα Μαρινάι) στον Αη Γιώργη, όπου στεγάστηκαν οι ανταρτόπαιδες, ήταν το κτίριο του Στρατώνα Πληρωμάτων Υποβρυχίων (Γκαζέρμα Σομερτζίμπιλι), το κεντρικό κτίριο των Σχολών, όπου υπάρχουν πλέον κοιτώνες και τα εργαστήρια των μηχανικών.Είναι το κεντρικό κτίριο των Σχολών είναι το κτίριο που στέγαζε τα πληρώματα των υποβρυχίων, στεγάζει πλέον κοιτώνες και τα εργαστήρια των μηχανικών.

Και τέλος ο Στρατώνας των Ιταλών Αεροπόρων, (η Γκαζέρμα Αβιέρι) όπου στεγάζονταν πια στην αρχή οι «ανταρτόπληκτοι» και αργότερα, στην δεύτερη φάση των Βασιλικών Τεχνικών Σχολών, μετά το 1951 – 52, οι με αίτησή τους μαθητές – τρόφιμοι από όλη την Ελλάδα.

Ο σκοπός της ίδρυσης των Σχολών ήταν διπλός. Η «ηθική ανύψωσις και ο επαγγελματικός καταρτισμός των δύστυχων αυτών παίδων των 16-19 ετών, οίτινες ανηρπάγησαν από τους ληστάς και κατετάγησαν δια της βίας εις τους συμμορίτας». Οι ανήλικοι μαχητές θα μάθαιναν μία τέχνη και θα υφίσταντο «ηθική αναδιαπαιδαγώγηση», ένα «εθνικό λουτρό» σύμφωνα με την έκφραση της εποχής, ώστε να αποβάλουν το «μίασμα» του κομμουνισμού. Τα μέσα γνωστά: Στρατιωτικός τρόπος ζωής, πειθαρχία, καθημερινή πλύση εγκεφάλου, ψυχολογική βία, απαξίωση και εξύβριση των γονιών τους και των αγώνων τους, εξοντωτικές τιμωρίες, στέρηση εξόδων, αγγαρείες, ακόμα και μικρότερες μερίδες φαγητού κλπ.

Οι σχολές κάλυπταν 19 ειδικότητες: ράπτες, υδραυλικοί, υποδηματοποιοί, αρτοποιοί, ξυλουργοί, οικοδόμοι, κουρείς, φανοποιοί, ηλεκτροτεχνίτες, ραδιοτεχνίτες, τυπογράφοι, ελαιοχρωματιστές, γεωπόνοι, τορναδόροι, μηχανοξυλουργοί, καραβομαραγκοί, οξυγονοκολλητές, μηχανικοί εσωτερικής καύσεως και σιδηρουργοί.

Ο τρόπος λειτουργίας των Σχολών βασιζόταν στη στρατιωτική πειθαρχία. Ήταν «σαν στρατιώτες χωρίς όπλα»: εγερτήριο (με σάλπιγγα ή με σφυρίχτρες), έπαρση σημαίας, γυμναστική, ρόφημα και μετά οι μαθητές πήγαιναν στα συνεργεία με βήμα και τραγουδώντας. Υπήρχαν δύο επόπτες ένας για τα Λέπιδα και ένας για τον Αϊ Γιώργη. Ήταν σαν ταγματάρχες. Οι μαθητές ήταν χωρισμένοι σε Κοινότητες και ο κάθε Κοινοτάρχης ήταν υπεύθυνος για 240-250 παιδιά. Ήταν σαν Λοχαγοί. Επιτηρούσαν στις πρώτες εξόδους τους τα παιδιά. Οι Κοινότητες χωρίζονταν σε Ομάδες. Ο Ομαδάρχης, κάτι σαν Λοχίας, ήταν υπεύθυνος για 30-50 παιδιά. Κάθε Ομάδα είχε και τη δική της σημαιούλα. Την έκαναν οι ράφτες. Ήταν ένα άσπρο πανί και είχε επάνω τον αριθμό της Ομάδας: 1η, 2η μέχρι 39η. Η 39η ήταν η Ομάδα των τιμωρημένων.

Ο Ομαδάρχης κοιμόταν σε ράντζο μέσα στο θάλαμο, με τα παιδιά. Όλοι οι θάλαμοι έπρεπε να είναι στην εντέλεια. Τα κρεβάτια ήταν σε ευθεία γραμμή και υπήρχαν πολλά δίκλινα. Οι Ομαδάρχες ανέφεραν εάν κάποιο παιδί ήταν άρρωστο. Οι υπηρεσίες έβγαιναν από τα ίδια τα παιδιά. Κάθε μέρα μία από τις Κοινότητες πήγαινε στο μαγειρείο και καθάριζε τις πατάτες ή τις φακές. Στα Λέπιδα όλος ο κάτω όροφος ήταν τραπεζαρίες. Κάθε Ομάδα έτρωγε σε συγκεκριμένα τραπέζια που τα ετοίμαζαν τα παιδιά. Τραπεζοκόμοι λέγονταν αυτοί που μοίραζαν το φαγητό και μάγειροι αυτοί που το μετέφεραν στην Ομάδα.

Οι Σχολές διοικούνταν από μία Εφορευτική Επιτροπή, με πρόεδρο το Γυμνασιάρχη, ενώ ο Λογιστής και ο Διαχειριστής ήταν υπάλληλοι της Τράπεζας, όπως και στις Παιδοπόλεις. Το προσωπικό αποτελείτο από τρία μόνιμα μέλη. Το Διευθυντή, τον τεχνικό Διευθυντή και τον Αρχιμανδρίτη Τιμόθεο Ματθαιάκη. Ο πρώτος Διευθυντής ήταν ο πρώην (ο πρώτος) Διοικητής της Βασιλικής Χωροφυλακής Λέρου και κατοικούσε με την οικογένειά του έξω από τις Σχολές. Αντίθετα ο τεχνικός Διευθυντής, μόνιμος στρατιωτικός μηχανικός, «μια από τις ιθύνουσες φυσιογνωμίες του προσκοπισμού», έμενε με την οικογένειά του μέσα στις Σχολές,

Την τεχνική εκπαίδευση είχαν αναλάβει Λεριοί τεχνίτες, που δούλευαν πριν στο Ναύσταθμο και την αεροπορική βάση των Ιταλών. Οι τεχνίτες ήταν περίπου 60 και άλλοι τόσοι Λεριοί δούλευαν στα γραφεία, τις αποθήκες, τα μαγειρεία ή στην καθαριότητα.

Την «αναμόρφωση» των νεαρών είχαν αναλάβει άνθρωποι που είχαν σταλεί από το Εθνικό Ιδρυμα. Ανάμεσα σε αυτούς υπήρξαν και πρώην κομμουνιστές, που είχαν «ανανήψει» στην Μακρόνησο. Τον πιο «φημισμένο» από τους Διευθυντές των Σχολών, τον Αντώνιο Φραγκούλη, δάσκαλο στο επάγγελμα, οι μαρτυρίες τον θέλουν πρώην Ταγματάρχη του ΕΛΑΣ που ανένηψε.  Με το άνοιγμα των Σχολών εργάστηκε ως γραμματέας και μετά έφυγε και ξαναγύρισε ως Διευθυντής για μια δεκαετία περίπου (1953-1962).

Το προσωπικό των Σχολών ήταν έφεδροι αξιωματικοί, υπαξιωματικοί ή απλοί στρατιώτες που υπηρετούσαν τη θητεία τους, ώστε να μην είναι υποχρεωμένο το Εθνικό Ιδρυμα να πληρώνει μισθούς. Τη διεύθυνση του Νοσοκομείου είχαν δύο έφεδροι αξιωματικοί και οι δάσκαλοι ήταν ή φαντάροι ή αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί.

Η Φρειδερίκη στο βιβλίο της «Φρειδερίκη, Μέτρον Κατανοήσεως» εκδ. Βιβλιομεταφραστική. Λονδίνο 1971, περιγράφει τις εντυπώσεις της από επίσκεψη που έκανε με τον Παύλο Γκλύξμπουργκ, στο γκέτο της Λέρου:

«… Κατέφθασαν νεαροί μέχρις ηλικίας είκοσι τριών ετών. Τους υπενθύμισαν ότι βρίσκονταν εκεί οικειοθελώς… Τους είπαν επίσης ότι δεν κρατούσαμε εκθέσεις του παρελθόντος τους, αλλά οι εκθέσεις του μέλλοντος θ’ άρχιζαν από σήμερα. Οι περισσότεροι απ’ τους νεαρούς αυτούς είχαν δολοφονήσει, λεηλατήσει, βιάσει και κλέψει. Δεν γνώριζαν παρά την χειρότερη πλευρά της ανθρωπίνης φύσεως. Τους επισκεφθήκαμε τρεις εβδομάδες μετά την άφιξή τους. Η εντύπωσις που μου προεκάλεσαν ήταν ότι επρόκειτο περί υπανθρώπων. Κοίταζαν σαν αγρίμια. Η έκφρασίς των ήταν αποβλακωμένη και βάδιζαν σκυφτοί. Οι άνθρωποι που είχαν αναλάβει την φροντίδα τους, μας είπαν ότι αρχικά είχαν αρνηθεί να κοιμηθούν σε κρεββάτια και φυσικό ήταν, αφού επί χρόνια είχαν συνηθίσει να κοιμούνται κατάχαμα στα βουνά. Την πρώτη νύχτα είχαν πηδήσει απ’ τα παράθυρα… Ποτέ δεν τους είχαν μάθει να τραγουδούν, δεν ήξεραν τον Εθνικό Υμνο, δεν εγνώριζαν καμιά προσευχή και κανένα παιχνίδι. Ατένιζαν τον Παύλο κι εμένα με βαθειά καχυποψία».

Τον Απρίλιο του 1950, αποφοίτησαν οι πρώτοι 300 μαθητές των Βασιλικών Τεχνικών Σχολών Λέρου. Στην τελετή οι βασιλείς έφτασαν με το αντιτορπιλικό «Ναυαρίνο» και οι πολιτικοί με το ατμόπλοιο «Αγγέλικα». Παρευρέθηκαν περίπου 350 προσκεκλημένοι. Μετά την απονομή των 300 διπλωμάτων, στο τέλος της εκδήλωσης, μαθητές των Σχολών πήραν στους ώμους τους το βασιλικό ζεύγος, τον πρίγκιπα Γεώργιο και τον Σοφοκλή Βενιζέλο και τραγουδώντας εθνικά τραγούδια τους πήγαν μέχρι την προβλήτα όπου μπήκαν στην άκατο και ανέβηκαν στο καράβι.

Ο μπαρμπα – Κώστας, απόφοιτος των Σχολών της Λέρου, κοιτώντας τη φωτογραφία με τους απόφοιτους ξυλουργούς που πρόσφεραν την βάρκα στον τότε Διάδοχο, μας είπε κουνώντας το κεφάλι του: «Για φαντάσου, είμαι κι εγώ ανάμεσα τους» και μας διηγήθηκε με παράπονο: 

«Εκείνο που δεν μπορώ να τους συγχωρήσω είναι ότι με έκαναν να μισήσω τη μάνα μου και τον πατέρα μου. Τρείς φορές διαπαιδαγώγηση, από δύο ώρες τη φορά σύνολο έξι ώρες κάθε μέρα. «Οι γονείς σας είναι εχθροί σας. Εγκληματίες, φονιάδες, εχθροί της πατρίδας». Όταν αποφοίτησα και γύρισα στο χωριό μου, στη Καλαμάτα, κοίταζα γεμάτος μίσος, τη δόλια τη μάνα μου που πάσχιζε να μεγαλώσει τα τρία μικρότερα αδέλφια μου. Τα βράδια δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Σκεφτόμουν τρόπους να την σκοτώσω. Τόσο μίσος. Στο τέλος σηκώθηκα και έφυγα για την Αθήνα μη τυχόν και μέσα στη τρέλα μου τελικά την σκότωνα και γινόμουν και φονιάς. Αργότερα, μέσα στο καμίνι της βιοπάλης στην Αθήνα, άρχισε να καθαρίζει η θολούρα στο μυαλό μου, άρχισα να βλέπω τον πραγματικό κόσμο γύρω μου. Μου πήρε λίγα χρόνια αλλά στο τέλος συνειδητοποίησα τι μου είχαν κάνει. Δεν θα τους συγχωρήσω ποτέ.»

Οι επόμενες αποφοιτήσεις δεν είχαν τη λαμπρότητα της πρώτης. Ο βασιλιάς απένειμε τα διπλώματα σε 50 ή 100 ή 250 μαθητές στα γραφεία του Εθνικού Ιδρύματος, στο Φωκιανό ή στον Πύργο Βασιλίσσης. Η τελευταία ομάδα «ανταρτοπαίδων» αποφοίτησε τον καλοκαίρι του 1950. Από τον Σεπτέμβρη του 1950 αρχίζει μια νέα περίοδος, «του εθελοντισμού». Οι μαθητές αρχίζουν σιγά – σιγά να αλλάζουν. Αλλοι «εισέρχονται οικειοθελώς», με αίτηση τους κι άλλοι στέλνονται, με επιλογή, από τα Αναμορφωτήρια Ανηλίκων.

Από το 1954 οι Βασιλικές Τεχνικές Σχολές αρχίζουν σιγά – σιγά να συρρικνώνονται. Εχουν ολοκληρώσει το έργο για το οποίο δημιουργήθηκαν. Η εμφυλιοπολεμική κοινωνία των στρατοπέδων είχε αρχίσει να δύει. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του ΓΕΣ είχαν διαλυθεί, η Μακρόνησος είχε κλείσει, ο αριθμός των φυλακισμένων είχε μειωθεί αισθητά και από τις εξορίες είχε μείνει ο Αϊ Στράτης. Το 1959-1960 είδαν το φως της δημοσιότητας καταγγελίες για το καθεστώς των Σχολών της Λέρου και για βασανιστήρια.

Στις 15 Δεκέμβρη 1964 κλείνουν οριστικά, αφήνοντας το στίγμα τους στις καρδιές των περίπου 3.000 παιδιών που πέρασαν από το κάτεργο.

Οι Βασιλικές Τεχνικές Σχολές λειτούργησαν για 15 χρόνια (1949 – 1964) και σε αυτές φοίτησαν γύρω στους 17.000 μαθητές.

Στους παλιούς Ιταλικούς στρατώνες, φτάνου οι πρώτες καραβιές των «Αζήτητων», από τον Ιούνη του 1964, και στεγάζονται στα κτίρια οι ψυχασθενείς του Κρατικού Θεραπευτηρίου Λέρου. Στη διάρκεια της επτάχρονης δικτατορίας (1967-1974) στέγασαν τους πολιτικούς κρατούμενους. Σήμερα στεγάζουν τους κατατρεγμένους του πολέμου της Μέσης Ανατολής.

22 σχόλια:

  1. Τι να πει κανείς μπροστά σε αυτά τα εγκλήματα του Καπιταλισμού. ....εθνική ενότητα..... ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και αυτή η ανάρτηση δείχνει ξεκάθαρα οτι το Αστικό κράτος κατάφερε να οργανωθεί στα μέσα του 1947 3 σχεδόν χρόνια απο την αποχώρηση των Γερμανών. Αξίζει μελέτη η όλη συμπεριφορά της Αστικής Τάξης. Ενω η σφαγή του λαού ξεκίνησε αμέσως μετά το Εγκλημα στην Βαρκιζα συνέχισε να έχει στην νομιμότητα το ΚΚΕ και όλες τις άλλες οργανώσεις. Εκμεταλεύτηκε στο έπακρο τα Αδιεξοδα στην Στρατηγική του ΚΚΕ ώστε να προλάβει να οργανωθεί εγκλωβίζοντας τον λαό στις πόλεις και στην συνέχεια στην εξορία. Απο την άλλη μεριά συνεχιζόταν οι Αυταπάτες και τα Οπορτουνιστικά φούμαρα οτι υπάρχει και καλός καπιταλισμός. Τα συμπεράσματα βγάζουν μάτια για όσους βέβαια θέλουν να δούνε... ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ντροπή όμως να γράφονται τέτοια πράγματα (όπως βασανιστήρια, ξυλοδαρμούς, ομαδικούς βιασμούς, ταπεινώσεις, παντοειδείς εξευτελισμούς και πλύση εγκεφάλου.).

    Για το όνομα του Θεού αυτά είναι ψέματα μετά από 75 χρόνια ξέρουμε πια ότι μόνο τέτοια πράγματα δεν έγιναν...

    Τέλος πάντων υπάρχουν μαρτυρίες του τι συνέβη και με ποια ευγνωμοσύνη μιλούν τα φιλοξενούμενα παιδιά για τις συνθήκες ζωής τους.

    Ο ΔΣΕ δεν δίσταζε αυτά τα παιδιά να τα χρησιμοποιεί για πολεμικούς σκοπούς, είναι γνωστό πως τους συμπεριφέρθηκε στην πορεία των αόπλων....
    Στις παιδοπόλεις τα φρόντισαν με αγάπη, έμαθαν τέχνες, γράμματα, απέφυγαν τα δεινά του ανταρτοπόλεμου.... δεν θέλω να γράψω τίποτα άλλο, αλλά ήμαρτον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να μην γράψεις καλύτερα αν δεν μπορείς να δεις ότι η ιστορία κινείται και με τομές. Πολύ κοντινό μου πρόσωπο βρέθηκε σε Παιδόπολη και δεν θέλει να θυμάται τα χρόνια στο Βόλο. Στην Παιδόπολη της Άρτας υπάρχουν μαρτυρίες για ομαδικούς βιασμούς και ξυλοδαρμούς. Επίσης, θυμίζω το σκάνδαλο των παιδιών που πωλούνταν προς υιοθεσία στις ΗΠΑ. Ναι σίγουρα σε κάποιες παιδουπόλεις, το προσωπικό μπορεί να ήταν διαφορετικό. Μπορεί όντως ορισμένα παιδιά, μικρά ειδικά, να έχουν καλές εμπειρίες από το περιστατικό αυτό της ζωής τους. Αρνούμαστε τον γενιτσαρισμό της προπαγάνδας όμως στις Παιδοπόλεις? Αρνούμαστε ότι ούτε ένα παιδί από αυτά δεν έλαβε ανώτερη μόρφωση? Αρνούμαστε ότι τα παιδιά των σοσιαλιστικών χωρών, πέρα από ένα τραγουδάκι που αναφέρεις και δεν αποτελεί και κάτι το σοβαρό, έλαβαν όλα ανώτατη εκπαίδευση, καλλιεργήθηκαν ολόπλευρα? Ρώτα το σύλλογο των ελληνοπαίδων της ΕΣΣΔ και θα δεις τι απάντηση θα λάβεις. Τέλος, δεν νομίζω να περιμένεις να πάρω στα σοβαρά τον ισχυρισμό ότι στην ΕΣΣΔ τα Ελληνόπουλα δέχονταν ανθελληνική προπαγάνδα, όταν είχαν δασκάλους για τη γλώσσα τους, πολιτιστικούς συλλόγους, δικά τους βιβλία και περιοδικά, γιόρταζαν κανονικά τις εθνικές τους γιορτές και οργάνωναν Σπαρακιάδες.. Δεν νομίζω ότι χωρά σύγκριση ανάμεσα στη στοργή του σοσιαλιστικού κράτους για αυτά παιδιά και στο "της πατρίδας μου η σημαία έχει χρώμα γαλανό" και τα "όξω Βουλγαριά" που μάθαιναν στις Παιδοπόλεις, στους μελλοντικούς τσαγκάρηδες και ξυλουργούς που θα εργάζονταν για ένα κομμάτι ψωμί στην Ελλάδα.. Δε χωρά σύγκριση ανάμεσα στο σοβιετικό σχολείο, ενός κράτους χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπων από ανθρώπους και στην Παιδόπολη που εσκεμμένα προετοίμαζε ημι-ειδικευμένους τεχνίτες για τη φάμπρικα...

      Διαγραφή
  4. Τα «Ι.Θ.» (Ιστορικά Θέματα) του Ιανουαρίου 2014 αναφέρονται στις παιδοπόλεις της Φρειδερίκης, με την συντάκτρια του κειμένου να θεωρεί προδήλως ως αλάθητα δεδομένα τους μύθους, τις προκαταλήψεις και τις ιδεοληψίες της Αριστεράς, τα οποία αναπαράγει, θα έλεγα, άκριτα και λίαν επιπολαίως.

    Ο υποσημειούμενος υπήρξε επί επταετία τρόφιμος αυτών και δικαιούται φρονώ να καταθέσει λίαν συνοπτικά τις εμπειρίες του. Στην παιδόπολη Ζηρού βρέθηκα με αίτηση του πατέρα μου, ενώ – προηγουμένως – βρέθηκα βιαίως μαζί με τη μητέρα μου και την αδελφή μου στην Αλβανία και Ουγγαρία (1948-1954), όμηρος των ανταρτών του Δ.Σ.Ε. Θυμάμαι τα τραγούδια στο χωριό «Μπελογιάννης»:

    -«Αχ Μόσχα εσύ, για σένα χτυπά με χαρά του λαού η καρδιά».

    Στις παιδοπόλεις:

    «Την ελληνική σημαία μάνα μου την αγαπώ».

    Η Αγγελική Πάζιου – Τζιώκα, από τα Τοπόλιανα Ευρυτανίας, κόρη αντάρτη του Δ.Σ.Ε. με εννέα παιδιά από τα οποία τέσσερα στο αντάρτικο και πέντε τρόφιμοι παιδοπόλεων της Βασιλικής Πρόνοιας, γράφει:

    «Το προσωπικό (της παιδόπολης) γνωρίζοντας ότι όλα τα παιδιά που ήταν εκεί (παιδοπόλεις) ήταν άλλα ορφανά, άλλων οι γονείς ήταν αντάρτες πάνω στα βουνά… Γι’ αυτό ήταν πολύ στοργικοί μαζί μας, προσπαθούσαν να μας κάνουν να ξεχάσουμε το δράμα μας… με έκανε να αισθανθώ για μιαν ακόμα φορά απέραντη ευγνωμοσύνη για τη βασίλισσα Φρειδερίκη, που είχε την έμπνευση να συγκεντρώσει τόσες χιλιάδες ελληνόπουλα υπό την προστασία της και να έχουμε άριστη επίβλεψη και τέλεια διατροφή. («Το Ηλιοβασίλεμα της ξενιτιάς», Μελβούρνη 2004).

    Ο ομότιμος καθηγητής της Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου Αστέριος Αργυρίου διηγείται:

    «Βρήκα στην παιδόπολη (1948) πολύ ανθρώπινες συνθήκες. Καταρχήν εξασφαλίσαμε ψωμί να φάμε, γλυτώσαμε από τη δυστυχία και πείνα, άλλα παιδιά γλύτωσαν και από το θάνατο, καθώς έρχονταν από περιοχές όπου οι αιματηρές μάχες δεν είχαν σταματήσει… Δεν μας έκαναν πλύση εγκεφάλου ούτε ήρθε κανείς να μας πει ότι οι αντάρτες που ήταν έξω είχαν «δόντια λύκου» και «μαχαίρια γεμάτα αίματα. Ποτέ δεν ασκήθηκε ψυχολογική βία ή άλλος επηρεασμός…».

    Ο Θανάσης Κεσκινίδης στο «Βήμα» της 24.1.2007:

    «Στην παιδόπολη βρήκα θαλπωρή, αγάπη, άφθονη τροφή… και το πιο σημαντικό, εκπαίδευση. Κάθε χρόνο στις εισαγωγικές εξετάσεις στα Α.Ε.Ι. οι παιδοπολίτες φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις».

    Ο Σταύρος Mπάκας από το χωριό Γολά Θεσπρωτίας, ο αντάρτης πατέρας του πέθανε ως πολιτικός πρόσφυγας στην Πολωνία και ο ίδιος διετέλεσε μέλος του ΚΚΕ επί 12ετία.
    «Οι εργαζόμενοι στην παιδόπολη από την αρχηγό της κ. Κατίνα, τις ομαδάρχισσες, τους δασκάλους μας… ήταν άψογοι… και δεν προσπάθησαν ποτέ κανείς να μας πληγώνει με ύβρεις και προπαγάνδα… Την τότε βασίλισσα Φρειδερίκη που έκανε τα ιδρύματα και τον ελληνικό λαό, που με το υστέρημά του μας μεγάλωσε και μόρφωσε, ευγνωμονώ».

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αντικομμουνισμος Φουλ. Σωστα βαδίζουμε. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

      Διαγραφή
  5. Δικαίωμά σας να γράφετε ότι θέλετε ακόμα και ψέματα. Το ζήτημα το έψαξα διότι ήταν κάτι που έπρεπε να ψαχτεί αυτά περί (όπως βασανιστήρια, ξυλοδαρμούς, ομαδικούς βιασμούς, ταπεινώσεις, παντοειδείς εξευτελισμούς και πλύση εγκεφάλου.)

    Δεν έχουν καμιά βάση αλήθειας. Θα πρέπει να ξέρεις ότι το επίσημο κράτος έχει την επιμέλεια των παιδιών και όχι τα γειτονικά κράτη που επιδίωκαν άλλα πράγματα. Εξ άλλου η μεταφορά παιδιών στους σλάβους του βορά στόχο είχε να δημιουργηθούν εφεδρείες για μια μελλοντική επανάληψη της ανταρσίας. Γι αυτό και γίνηκε με βίαιο τρόπο κια στις περισσότερες φορές παρά την θέληση των γονέων.

    Τέλος σου έβαλα μαρτυρίες παιδιών στις παιδοπόλεις αποκλειστικά από αντάρτικες οικογένειες, είδες τι λένε και από την έρευνα που έκανα αυτή είναι η αλήθεια.

    Να κάνω όμως και μια σκέψη. Μέχρι σήμερα στην εγκληματικότητα δεν είδαμε κανένα (εγώ δεν θυμάμαι) παιδί από παιδόπολη εγκληματία (κλέφτη, απατεώνα, φονιά, ληστή κλπ). Αντίθετα κάθε τρεις και δύο όλα αυτές τις δεκαετίες δεν βλέπαμε παρά να πρωταγωνιστούν σε εγκληματικές πράξεις παιδιά του παιδομαζώματος .... πως το εξηγείς αυτό;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Επειδή νίκησε ο Καπιταλισμός και η Αποσταλινοποίηση τα μοντάρισε όλα στα μέτρα τους νομίζουν οτι θα τους περάσει. Παπάρια Μέντολες. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ... και ο ίδιος διετέλεσε μέλος του ΚΚΕ για μια 12ετια..... ΧΟΧΟΧΟ Και οι Παρτσαλίδης Φαράκος ήταν Γ.Γ του ΚΚΕ και πέρασαν με τον ΤΑΞΙΚΟ ΕΧΘΡΟ. Δεν τσιμπάμε. Σκέψου κάτι άλλο χαχαχαχα ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αχ να μπορούσατε τα ιστορικά γεγονότα να τα βλέπατε σαν ιστορικά γεγονότα και όχι σαν πολιτικές σκοπιμότητες, τι καλά θα ήταν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Τα ιστορικά γεγονότα έχουν πάντα ΤΑΞΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ σημασία και δεν είναι ούτε άχρωμα ούτε άοσμα......ΟΒΕΡ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Οσο συνεχίζεις το μόνο που καταφέρνεις είναι να ξεβρακώνεσαι Αυτό βέβαια μας αφήνει αδιάφορους. Τα ψέματα τα λες εσυ και κανένας άλλος. Την ευθύνη για τα παιδιά του παιδομαζώματος της φρειδερικής την είχανε τα Τσιράκια της Αστικής τάξης που σφάξανε τον λαό μαζί με τους Γερμανούς και Αγγλους Συμμάχους τους. Τα παιδιά που σώθηκαν με την σύμφωνη γνώμη των δικό τους στις Σοσιαλιστικές χώρες γλίτωσαν απο τους εδω δολοφόνους τους. Οσο για την ...ανταρσία... να σου ευχηθώ περαστικά. Το ότι δεν πήραμε την εξουσία τον ΟΚΤΩΒΡΗ ΤΟΥ 1944 να τελειώσουν όλα για εσάς δεν συμαίνει οτι θα καθόταν ο λαός να τον σφάξετε. Με ΑΡΧΗΓΟ ΤΟΝ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ έκανε αυτό που έπρεπε και σας πλήρωσε όπως έπρεπε. Την έπομενη φορά πάντως δεν θα καθυστερήσουμε. ΟΛΑ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥΣ. ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ...... ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αχ βρε Παναγιώτη.... τέλος πάντων να στο γράψω άλλη μια φορά ΠΟΤΕ δεν μπορούσε η αριστερά να πάρει την εξουσία, ΠΟΤΕ....

    Ο ΕΛΑΣ ήταν μισθοφορικός στρατός που πληρωνόταν από την Μ Βρετανία με λίρες, είχε αποδεχτεί στον Λίβανο και στην Καζέρτα την υπαγωγή του στην Αγγλική σφαίρα επιρροής και η ΕΣΣΔ είχε πουλήσει προ πολλού την Ελλάδα με ανταλλάγματα στην Ανατολική Ευρώπη....

    Τι να κάνουμε τώρα να αλλάξουμε την ιστορία; Αν θες μπορώ να γίνω πολύ συγκεκριμένος και τα Δεκεμβριανά και η ανταρσία 1946-49 ήταν άσκοπη αιματοχυσία που έγινε με ευθύνη του ΚΚΕ και πάλι σου λέω όποτε θες μπορώ να γίνω συγκεκριμένος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Aν θέλεις να ταλαιπωρείς τον ευατό σου δικό σου πρόβλημα. Η Πραγματικότητα είναι πεισματάρα. Ο Λαός μπορούσε να πάρει την εξουσία τον ΟΚΤΩΒΡΗ ΤΟΥ 1944 μετατρέποντας τον πόλεμο σε ΤΑΞΙΚΟ εκμεταλευόμενος τον συντριπτικό συσχετισμό δυνάμεων με μια μόνο προυπόθεση. Οτι ΤΟ ΕΑΜ θα ήταν ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ διαφορετικών ανθρώπων και όχι ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ. Με ΕΑΜ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ η καταστροφή με ΣΜΑ ΛΙΒΑΝΟ ΚΑΖΕΡΤΑ είναι ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑ. Η ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΠΟΠΟΙΙΑ ΤΟΥ ΔΣΕ που την χρωστάμε στον ΗΡΩΑ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ και στον λαό θα μπορούσε να είχε κερδίσει αν έπεφτε όλο το βάρος εκει απο τα τέλη 45 αρχές 46 αλλάζοντας το ΕΥΡΩΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ πρόγραμμα του ΚΚΕ με την ...λαοκρατία...... Ολα τα άλλα είναι ΑΟΣΙΑΛΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΤΡΙΧΕΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

      Διαγραφή
  12. Βρε Παναγιώτη πως να πάρει την εξουσία το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ τον Οκτώβριο του 1944 αφού ήδη ήταν στην κυβέρνηση εθνικής ενώτητας (άρα πολιτικά ήταν νεκρό), είχε ήδη υπογράψει στην Καζέρτα ότι ήταν υπό τις διαταγές του Σκόμπυ (άρα και στρατιωτικά ήταν νεκρό). Καθ όλη την διάρκεια της Κατοχής η Αγγλία πλήρωνε μια λίρα τον κάθε ΕΛΑΣίτη άρα ήταν έμμισθοι οπλοφόροι των Άγγλων .... τα υπόλοιπα που γράφεις για εποποιία του ΔΣΕ και ήρωα Ν Ζαχαριάδη τι να πω και εγώ.... ιστορικά δεν στέκουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Πάμε ξανά. Ο Λαός τον Οκτώβρη του 1944 μπορούσε να πάρει την εξουσία μετατρέποντας τον πόλεμο σε ταξικό εκμεταλευόμενος τον συντριπτικό συσχετισμό δυνάμεων στα Βαλκάνια. Με μια μόνο προυπόθεση. Οτι το ΕΑΜ θα ήταν ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ διαφορετικών ανθρώπων και όχι ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ. Με ΕΑΜ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ η καταστροφη με ΣΜΑ ΛΙΒΑΝΟ ΚΑΖΕΡΤΑ είναι ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑ. Η ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΠΟΠΟΙΙΑ ΤΟΥ ΔΣΕ που την χρωσταμε στον ΗΡΩΑ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ και στον λαό θα είχε νικήσει αν είχε πέσει όλο το βάρος εκει απο τέλη 45 αρχές 46 ΜΕ ΚΑΤΆΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ...ΛΑΟΚΡΑΤΙΑΣ ΕΥΡΩΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ..... Οτι ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΤΙΚΑ δεν στέκουν αυτά που λέω συμφωνούμε. ΟΥΤΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Το 2008 ο συνασπισμός γιόρτασε τα 40 χρόνια του προδοτικού ..εσωτερικού.. Λεει ο Τρίκκας με αναφορές στον ..πατσαλίδη... Είχαμε έτοιμη την μετατροπή του ΚΚΕ σε ...ομόσπονδο... απο το 1944... ήρθε ο ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ και μας τα χάλασε όλα με τον ΔΣΕ ...ΤΟΜΠΟΛΑ.... Η ..ΕΔΑ... ήταν η σύνδεση με το ΕΑΜ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ που μας καθυστέρησε ο ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ με τον ΔΣΕ ..ΜΠΙΓΚΟ...Συμπέρασμα για τα ΦΙΔΙΑ οτι φταιει ο ΣΤΑΛΙΝ. ...ΛΟΓΙΚΟ ΓΙΑ ΣΟΣΙΑΛΦΑΣΙΣΤΕΣ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Παναγιώτη αν δεν υπήρχε το ΕΑΜ και στην θέση του υπήρχε μια ταξική οργάνωση, θα συνέβαινε ότι και με τον ΔΣΕ δεν θα το ακολουθούσε κόσμος. Αν το ΕΑΜ ΕΛΑΣ αποφάσιζαν να πάρουν την εξουσία, οι Άγγλοι δεν θα ερχόντουσαν έτσι αλλά με απόβαση, εξ άλλου έκαναν ήδη αποβάσεις στην Λακωνία.... Τέλος μη ξεχνάς ότι το ΚΚΕ λόγω των πρακτικών Ν Ζαχαριάδη είναι ένα κόμμα του 5% δηλαδή μικρότερο και από την ΧΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν λοιπόν υπήρχε ΕΑΜ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ τον ΟΚΤΩΒΡΗ ΤΟΥ 1944 θα είχε μετατρέψει τον πόλεμο σε Ταξικό εκμεταλευόμενο τον Συντριπτικό συσχετισμό στα βαλκάνια και θα είχε πάρει την εξουσία. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Το ΚΚΕ συνεχίζει να υπάρχει έχοντας αποκαταστήση τα ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ ΤΟΥ χαραχτηριστικά μετά το 1991... ακριβώς λόγω της παρακαταθήκης της ΑΘΑΝΑΤΗΣ ΕΠΟΠΟΙΙΑΣ του ΔΣΕ και του ήρωα ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ σε αντίθεση με τα υπόλοιπα στην Ευρώπη που ο ΕΥΡΩΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΣ ΒΟΘΡΟΣ τα έκανε Σμπαράλια. ΤΙΜΗ ΜΑΣ Ο ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

      Διαγραφή
  16. Αν όλο το βάρος είχε πέσει στον ΔΣΕ απο την 1η μέρα όπως πίεζε ο ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ όλα θα ήταν διαφορετικά και θα είχε νικήσει. ΤΟ ΕΑΜ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ με την ...λαοκρατία ευβκομμουνισμό... έδωσε τον χρόνο στο αστικό κράτος να οργανωθεί και κατόπιν η ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ ΚΛΙΚΑ ΤΙΤΟ ολοκλήρωσε το εγκλημα. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Με ΕΑΜ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ όλα θα ήταν τελείως διαφορετικά για υον λαό και τους Κομμουνιστές. Δεν θα υπήρχε ο ΤΑΞΙΚΟΣ ΕΧΘΡΟΣ μέσα στις γραμμές τους. Η Σοβιετική αντιπροσωπεία ήταν στα βουνά απο τον Ιούλιο του 1944. Οι Γερμανοί αποχωρούσαν απο της 26 Αυγούστου ο ΕΛΑΣ θα αποτελούσε τμήμα του Κόκκινου Στρατού παραλαμβάνοντας την βοήθεια θα έκαναν ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ. Και τότε θα βλέπαμε ποιός θα ερχόταν με την ανάγκη να τρέξουν για το Βερολίνο να σώσουν ότι προλαβαίνουνε για τον καπιταλισμό έχοντας ανοίξει το μέτωπο στην Νορμανδία καθυστερημένα μήπως μπορέσει και σωθεί ο Χίτλερ. ΑΛΛΑ ΕΙΠΑΜΕ ...ΛΑΟΚΡΑΤΊΑ ΕΥΡΩΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ..... ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Οπορτουνισμός και Φασισμός Δίδυμα παιδιά και τα δυο του καπιταλισμού με καλύτερο το ΠΡΩΤΟ. ΣΟΣΙΑΛΦΑΣΙΣΤΕΣ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή