"Οταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα"

"Οταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα"

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2016

Αφιέρωμα στον Χαρίλαο Φλωράκη


Με αφορμή το αφιέρωμα στον Χαρίλαο Φλωράκη που δημοσίευσε το Σαββατοκύριακο η "Εφημερίδα των Συντακτών" και την αποτύπωση της προσωπικότητας του "Καπετάν Γιώτη", ο Κόκκινος Φάκελος αποφάσισε να δημοσιεύσει ένα δικό του αφιέρωμα στον μεγάλο λαϊκό αγωνιστή.

Νοούμενος ως αναπόσπαστο μέρος της ιστορίας του ΚΚΕ, αλλά και ως αναπόσπαστο τμήμα του ίδιου του κόμματος, ο Χαρίλαος Φλωράκης δεν έτυχε δυστυχώς αξιόλογης ιστορικής και πολιτικής αντιμετώπισης από την "Εφημερίδα των Συντακτών ", που προσπάθησε να "αποψιλώσει" το ΚΚΕ διαχωρίζοντάς το, αν είναι δυνατόν, από το Χαρίλαο.

Ο Χαρίλαος δυστυχώς δεν έτυχε ούτε καν ορθής ιστορικής επιμέλειας, αφού το αφιέρωμα βρίθει χτυπητών λαθών και ανακριβειών. 


Θα προσπαθήσουμε λοιπόν να του δώσουμε, μέσα από τα ιστορικά ντοκουμέντα του κόμματός του, ένα αξιόλογο μικρό αφιέρωμα:


Χαρίλαος Φλωράκης - ο καπετάν Γιώτης


Ολόκληρη η ζωή του Χαρίλαου Φλωράκη ταυτίζεται με την πορεία του ΚΚΕ, το οποίο υπηρέτησε επί 76 ολόκληρα χρόνια. Από 15χρονος ΟΚΝίτης μέχρι και Α΄ Γραμματέας και Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του. Ταυτίζεται με τις μεγαλύτερες στιγμές του λαϊκού μας κινήματος: Με τον αγώνα του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, με την ηρωική πάλη του λαού κατά των Εγγλέζων και της ντόπιας αστικής κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου το Δεκέμβρη του 1944, με την ένδοξη δράση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) κατά της εγχώριας αστικής τάξης και των Αγγλοαμερικανών συμμάχων της. Ταυτίζεται με την ιστορία των διώξεων, των φυλακίσεων και των εκτελεστικών αποσπασμάτων που οδηγήθηκαν χιλιάδες παιδιά του ΚΚΕ, του ΕΑΜ και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

Γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου του 1914 στο χωριό Ραχούλα του Δήμου Ιτάμου των θεσσαλικών Αγράφων, τόπο καταγωγής της μητέρας του Στυλιανής. Ο πατέρας του, Γιάννης, καταγόταν από το Κλειστό Ευρυτανίας και είχε ξυλεμπορικό κατάστημα στην Καρδίτσα, το οποίο καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1930. Ήταν το 4ο από τα έξι παιδιά της οικογένειάς του.

Είναι μόλις 15 χρονών, όταν συνδέεται για πρώτη φορά με το κομμουνιστικό κίνημα, διαβάζοντας το "Αλφάβητο του Κομμουνισμού".

Μικρός, ήθελε να γίνει αεροπόρος, ο πατέρας του, όμως, τον απέτρεψε, τονίζοντάς του, την επικινδυνότητα του επαγγέλματος αυτού. Τελικά, αποφοίτησε από την Επαγγελματική Σχολή των "3Τ" και το 1929 όταν ο βενιζελισμός με το ιδιώνυμο διώκει τους κομμουνιστές, εκείνος οργανώνεται στις Ομάδες Πρωτοπόρων μαθητών της ΟΚΝΕ.

Στη διάρκεια της Μεταξικής δικτατορίας και πριν απ' αυτή, στα χρόνια του Βενιζελικού «Ιδιώνυμου». Στην Κατοχή και στον ένοπλο λαϊκό αγώνα του 1946 - 1949, όπου αναδείχτηκαν τόσο οι πολιτικές, όσο και οι στρατιωτικές ικανότητες του Χαρίλαου Φλωράκη. Εκεί, στα βουνά της Πίνδου, που οι αετοί συναντήθηκαν με τους ένοπλους αετούς, τον Νίκο Μπελογιάννη, τον Διαμαντή, τον Καπετάν Γιώτη, όλους τους ήρωες - μαχητές και τις μαχήτριες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Εκεί, που η αδιαλλαξία απέναντι στον ταξικό εχθρό πήγαινε χέρι - χέρι με την ευαισθησία απέναντι στο σύντροφο, στο συναγωνιστή, στον απλό άνθρωπο.

«Δε φοβηθήκατε το θάνατο;» τον ρωτούσαν. «Ασφαλώς και τον φοβηθήκαμε», απαντούσε. «Ποιος δε λογαριάζει τη ζωή του; Μόνο ο τρελός ή ο άδειος από συναισθήματα μπορεί να μην φοβηθεί το θάνατο. Αλλά εκείνο, που διακρίνει τον κομμουνιστή, είναι ότι βρίσκει τη δύναμη, όταν χρειαστεί, να θυσιάζει ό,τι πιο πολύτιμο έχει, ξεπερνώντας και το φόβο του θανάτου».

Ο Χαρίλαος Φλωράκης, όχι μόνο δε μετάνιωσε για το δρόμο που επέλεξε, αλλά συνήθιζε να επαναλαμβάνει, ότι τον ίδιο δρόμο θα ακολουθούσε ξανά, αν αυτό μπορούσε να γίνει. Γιατί γνώριζε, ότι δεν είχε κάνει λάθος. Γιατί γνώριζε, ότι η ζωή ομορφαίνει περισσότερο και ότι η ανθρώπινη υπόσταση καταξιώνεται μόνο στον αγώνα για την αλλαγή της κοινωνίας.

Από το 1954 μέχρι το 1966 έμεινε ο Χαρίλαος στη φυλακή, αφού η θανατική καταδίκη του είχε μετατραπεί σε ισόβια. Μαζί του και άλλοι 85 κομμουνιστές. Μπορούσαν να αποφύγουν όλες αυτές τις κακουχίες και τις στερήσεις, αρκεί να δήλωναν ότι αποκηρύσσουν το ΚΚΕ, την ιδεολογία τους. Αλλά προτίμησαν να σηκώσουν το σταυρό.


Στη μεγάλη δίκη του 1960 ξαναζωντάνεψαν η ατρόμητη στάση κομμουνιστών - κατηγορουμένων προηγούμενων χρόνων, η σθεναρή υπεράσπιση του ΚΚΕ, της πατριωτικής - διεθνιστικής προσφοράς του και των αρχών του, που μετέτρεπαν τους κατηγορουμένους σε κατηγόρους.

Αντικρούοντας την κατηγορία της διενέργειας κατασκοπίας υπέρ ξένης δύναμης, μαζί με τους συγκατηγορουμένους του συντρόφους Ρούλα Κουκούλου, Κώστα Λουλέ, Αύρα Παρτσαλίδου και άλλους, ο Χαρίλαος Φλωράκης είπε στην απολογία του ανάμεσα σε άλλα:

«Βεβαίως τα Κομμουνιστικά Κόμματα έχουν σχέσεις μεταξύ τους. Μας συνδέουν κοινή ιδεολογία, κοινά ιδανικά, η φιλία και η συναδέλφωση των λαών μας, έχουμε κοινό αντίπαλο, τον ιμπεριαλισμό. Και μόνο αυτό επιβάλλει τη διεθνή αλληλεγγύη μας. Αλλά υπάρχουν και προβλήματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με γνώμονα τα κακώς νοούμενα συμφέροντα μιας χώρας. Παράδειγμα το Κυπριακό, στο οποίο οι Αγγλοι και οι Τούρκοι κομμουνιστές αντιτάχθηκαν στις απόψεις των κυβερνήσεων των χωρών τους. Η επίσημη Αγγλία και η Τουρκία τους είπαν προδότες, αλλά στην πραγματικότητα η στάση τους ήταν και σωστή και εθνική. Να γιατί ο διεθνισμός μας δεν έρχεται σε αντίθεση με την αγάπη μας προς την πατρίδα και τα συμφέροντά της. Το 1957 μαζεύτηκαν στη Μόσχα αντιπρόσωποι 64 Κομμουνιστικών Κομμάτων και διακήρυξαν ότι βασικό καθήκον των κομμουνιστών είναι η υπεράσπιση της ειρήνης. Ποιος αμφισβητεί ότι αυτό είναι και εθνικό μας καθήκον;».

Η «ελεύθερη» ζωή κράτησε λιγότερο από ένα χρόνο. Στις 21 Απρίλη 1967 ο Χαρίλαος εξορίστηκε στη Γυάρο και στη συνέχεια στη Λέρο για 4 ακόμη χρόνια. Και ακολούθησαν η παράνομη δράση και η παράνομη διαφυγή στο εξωτερικό, μετά από σχετική εντολή του ΚΚΕ.

«Πολεμάμε και τραγουδάμε, έλεγε στην Κατοχή η ΕΠΟΝ. Αυτό κάνετε κι εσείς τώρα», είπε σε συγκέντρωση στο Βελιγράδι, στη διάρκεια των βομβαρδισμών από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, μιλώντας σε συγκέντρωση Γιουγκοσλάβων, που αντιπροσωπεία του ΚΚΕ τους είχε επισκεφθεί, για να εκφράσει την αλληλεγγύη της στον αγώνα τους.

Η διεθνιστική δράση του Χαρίλαου Φλωράκη αναγνωρίστηκε και τιμήθηκε από πολλά Κομμουνιστικά Κόμματα. Ξεχωρίζουν οι τιμητικές διακρίσεις του βραβείου της «Φιλίας των Λαών», από τον Πρόεδρο του Ανώτατου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ενωσης, το βραβείο «Καρλ Μαρξ», από το κράτος της Λαοκρατικής Γερμανίας και το βραβείο «Γκεόργκι Ντιμιτρόφ» από το σοσιαλιστικό κράτος της Βουλγαρίας.

Τον τίτλο του «ιστορικού ηγέτη», που πολλοί συνηθίζουν να χρησιμοποιούν αφειδώλευτα, ακόμη και για ασήμαντα περάσματα από την πολιτική, ο Χαρίλαος Φλωράκης τον έκανε συνώνυμό του. Γιατί απέδειξε, ότι «ιστορικό στέλεχος» δεν είναι όποιος αφιέρωσε πολλά χρόνια στην πολιτική δράση. Γίνεται το πρόσωπο εκείνο που, όταν τερματίζεται η ζωή του, παραμένει «ορθοστατών και ορθοβαδίζων», αλλά και έχοντας δώσει στην επαναστατική συλλογικότητα.

Από τις πιο χαρακτηριστικές περιόδους, που αναδείχνεται η συμβολή του Χαρίλαου Φλωράκη, είναι η νομιμοποίηση του ΚΚΕ το 1974, ύστερα από 27 χρόνια παρανομίας και πολλά χρόνια απουσίας των Κομματικών Οργανώσεων από την Ελλάδα. Τότε ο Χαρίλαος Φλωράκης ηγήθηκε του ΚΚΕ, του Κόμματος που ήρθε στη νομιμότητα έχοντας στερηθεί τη φυσιολογική διαδοχικότητα δύο γενεών στην ανάπτυξή του. Τη μια, από τα δολοφονικά χτυπήματα του πολέμου και των κατοπινών διωγμών, την άλλη, λόγω της διάλυσης των Κομματικών Οργανώσεων.

«Πρέπει να αναπληρώσουμε αυτό το κενό γρήγορα», έλεγε συνεχώς το 1974, προσβλέποντας στην ανάπτυξη της ΚΝΕ, και έχοντας εμπιστοσύνη στη νεολαία. Και δεν παρέλειπε, συνεχώς, να καυτηριάζει την απόφαση του 1958 να διαλυθούν οι Κομματικές Οργανώσεις και οι κομμουνιστές να ενταχθούν στην ΕΔΑ.

Σε αυτές τις συνθήκες ο σ. Χαρίλαος Φλωράκης συνέβαλε στη γρήγορη προσαρμογή του Κόμματος στις νέες συνθήκες και απαιτήσεις, στην ενότητα του παλιού με το καινούριο. Στην αξιοποίηση των έμπειρων στελεχών, αλλά και στην αποφασιστική προσπάθεια να διαμορφωθεί μια νέα γενιά στελεχών στο ΚΚΕ.

Επιβεβαίωσε, ότι η συμβολή ενός κορυφαίου στελέχους δεν κρίνεται μόνο από τη δική του προσφορά, αλλά κυρίως κρίνεται από την προσπάθειά του να ανεβαίνει η συλλογικότητα και η διαδοχή των γενεών.

Όταν άρχισε η αντεπανάσταση στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, στη διάρκειά της και μετά, τότε που ακόμη και επιφανείς ηγέτες πολλών Κομμουνιστικών Κομμάτων υποχώρησαν και αναδιπλώθηκαν, ο Χαρίλαος Φλωράκης αποτέλεσε μια από τις εξαιρέσεις του κανόνα. Εμεινε όρθιος, υπεράσπισε το ΚΚΕ, κόντρα σε εκείνους που μεθόδευαν τη διάλυσή του με τη βοήθεια και την παρασκηνιακή συμμετοχή αστικών δυνάμεων. 

Ηταν αποφασιστική η συμβολή του στη λεγόμενη «πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ», το 1990, καθώς και στο 13ο Συνέδριο του ΚΚΕ (Φλεβάρης 1991), τότε που επιχειρήθηκε η «μεγάλη έφοδος» για τη διάχυση του ΚΚΕ στον τότε Συνασπισμό. Τότε που το Κόμμα μας κτυπήθηκε από μέσα, στο όνομα της «ανανέωσης», που σήμαινε την προσαρμογή του ΚΚΕ στο σύστημα. Ο Χαρίλαος δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι ήταν δυνατό να γίνει και το παραμικρό θετικό σε τούτο τον τόπο, δίχως την ύπαρξη του ΚΚΕ.

Ο Χαρίλαος Φλωράκης υπερασπίστηκε την προσφορά του σοσιαλιστικού συστήματος, ιδιαίτερα της Σοβιετικής Ενωσης, στα κοινωνικά δικαιώματα των λαών, στην ειρήνη, στην πάλη για έναν κόσμο απαλλαγμένο από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Γνώρισε από κοντά τη φροντίδα τους ως πολιτικός πρόσφυγας, αλλά και τη διεθνιστική συνεισφορά τους στα επαναστατικά και στα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα των λαών.

Είχε βαθύτατη πεποίθηση ότι ο σοσιαλισμός θα έρθει ό,τι και να γίνει, ότι είναι το μέλλον της ανθρωπότητας, γιατί, όπως έλεγε, «ο καπιταλισμός οξύνει και δεν μπορεί να λύσει τα λαϊκά προβλήματα».

Ο Χαρίλαος Φλωράκης είναι γέννημα του ΚΚΕ. Το ΚΚΕ και οι ηρωικοί αγώνες του τον ανέδειξαν σε ηγέτη, τον οποίο εκτιμούν όχι μόνον οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες, αλλά και πολλοί εργαζόμενοι που δεν ταυτίζονται με την ιδεολογία του Κόμματός μας. Υπήρξε λαϊκός ηγέτης, γιατί ήταν κομμουνιστής. Μόνο αυτή η ιδιότητα μπορούσε να του δώσει όσα του έδωσε, μόνο αυτή μπορούσε να τον καταστήσει λαϊκό ηγέτη.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι στο αποχαιρετιστήριο που συνέταξε το Σεπτέμβρη του 1994 και παρέδωσε στην ηγεσία του Κόμματος, δεν αναφέρεται γενικά στο ΚΚΕ, δεν αφήνει το «βιος του» γενικά στο ΚΚΕ, αλλά έγραψε: «Ο,τι βιος είχα το έχω δώσει στο Κόμμα - στο Κόμμα, στο ΚΚΕ με τα γνωστά σύμβολά του, τη Μαρξιστική - Λενινιστική ιδεολογία του, το πρόγραμμά του και τις αρχές του».

Αν δεν πρόκειται λοιπόν ο Χαρίλαος να τοποθετηθεί δίπλα και μέσα στο κόμμα του, καλύτερα να τον αφήσουν να αναπαύεται ήσυχος  στον Αηλιά "που 'χει όμορφο αγνάντιο"...



Φωτογραφίες

Απρίλης 1943 στον ΕΛΑΣ: Ο Χαρίλαος Φλωράκης (αριστερά) και ο Κωνσταντινίδης (αρχείο Χ. Φλωράκη)

Στον ΔΣΕ με τον Γιάννη Αλεξάνδρου (καπετάν Διαμαντή)

Ως επικεφαλής της 1ης Μεραρχίας Ρούμελης του ΔΣΕ

Ο Χαρίλαος Φλωράκης στο κέντρο της δεύτερης σειράς. Από τη δίκη στο Στρατοδικείο Αθηνών το Μάιο του 1960.

Ο Χαρίλαος Φλωράκης σε μια από τις δίκες του στη Λαμία.

11 σχόλια:

  1. ΕΝΑΣ "ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ" ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ ΕΙΠΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΛΩΡΑΚΗ...
    https://www.youtube.com/watch?v=bBwWkFmbovg

    ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΨΕΜΑΤΑ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Χαρίλαος ήταν άθεος. Φαίνεται ξεκάθαρα στη διαθήκη του. Τα υπόλοιπα που άκουσα ήταν πραγματικά παπαδίστικα σκουπίδια

      Διαγραφή
    2. Τιμάνε τους πεθαμένους για να θάψουνε τους Ζωντανούς που και αυτούς τους βρίζανε όσο ζούσανε. Νομίζουνε οτι με αυτό τον τρόπο θα σταματήσουνε το ΚΚΕ να γράψει τον 3ο Τόμο 1968 1991 βγάζοντας συμπεράσματα και απο αυτή την περίοδο επειδή τάχα μου γίνεται ..αποκαθήλωση.. του Χαρίλαου. Κούνια που τους Κούναγε. Και συμπεράσματα θα βγάλουμε και Χαρίλαο Τιμάμε. Δεν πρόκειται να σώσουνε την θεωρία των Σταδίων που έρχεται πριν το 1972..... Πίσω απο τον Χαρίλαο. Περαστικά τους ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

      Διαγραφή
  2. Έχει δίκαιο ο 10.43
    Κατά την γνώμη μου ο καλόγερος λέει αλήθεια. Οι Αγιορείτες δεν ψεύδονται. Έχει και αλλα βίντεο με τον Φλωράκη.

    H εξομολόγηση του Χαρίλαου Φλωράκη μέσα στον Περισσό !!!
    https://www.youtube.com/watch?v=q1sgGyjKG9g

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχει δίκιο κατά τη δική σας γνώμη. Όχι κατά τη γνώμη του Φλωράκη πάντως. Επίσης για το πως οι Αγιορείτες δεν ψεύδονται σας παραπέμπω στον Εφραίμ του Βατοπεδίου

      Διαγραφή
    2. Την γνώμη του Φλωράκη δεν την ξέρουμε! την διαθήκη του την είχε κάνει πολλά χρόνια πριν, και επιπλέον δεν την εφάρμοσαν!
      Αλλα μπορείς να κάνεις μια μικρή έρευνα σε φίλους του Φλωράκη ρωτα την Παπαρήγα την Κανέλλη αν πράγματι τον επισκέφτηκε ο καλόγερος στον περισσό..

      Διαγραφή
    3. Ο Χαρίλαος στη διαθήκη του λέει ξεκάθαρα ότι ήταν άθεος τα υπόλοιπα είναι εικασίες, κουτσομπολιά, απόψεις του παπαδαριού κτλ. Και φυσικά έγραψε πριν πεθάνει τη διαθήκη του, όπως κανείς δεν τη γράφει αφού πεθάνει... Αν πίστευε στο Θεό πάντως φαντάζομαι θα την άλλαζε

      Διαγραφή
    4. Φίλε μου αυτά που λες εσύ είναι εικασίες! Είναι ντροπή για την νοημοσύνη μας…
      Ο καλόγερος είναι φίλος του Φλωράκη εσυ δεν ήσουν φίλος του!!!!! λέει οτι συναντήθηκαν κλπ .
      Έφερες αποδείξεις οτι δεν συναντήθηκαν.. αυτά που λες είναι αυθαιρεσίες και θες να τις δηχθούμε!
      Τον καλόγερο των είδαν οι φύλακες και υπάλληλοι του περισσού!
      Αν αμφιβάλλεις έλεγξε το !!!

      Διαγραφή
    5. Tι λέτε κύριε!?! Ποια είναι ντροπή για τη νοημοσύνη σας ??? Ότι θεωρώ αθλιότητες τις αηδίες κάθε ξεμωραμένου καλόγερου??? Πήγατε εσείς και ρωτήσατε στον Περισσό τους υπαλλήλους??? Είδατε το Φλωράκη να πίνει καφέ με τον εν λόγω καλόγερο??? Κι ακόμα κι αν ήταν φίλοι τι πάει να πει αυτό??? Ότι μετά θάνατον μπορεί ο καθένας να λέει ότι αρλούμπα του έρχεται??? Γιατί δεν τα έλεγε όσο ήταν εν ζωή αυτά ο καλόγερος??? Μήπως επειδή θα έτρωγε καμιά μήνυση ??? Σας προβάλλει τη νοημοσύνη ότι εγώ διαφωνώ και όχι ότι ακούσατε κάτι που κάποιος είπε κάπου κάπως κάποτε και το δέχεστε ως αδιάψευστη αλήθεια ??? Για να σοβαρευόμαστε λίγο λέω εγώ

      Διαγραφή
    6. ΔΗΛΑΔΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΒΑΡΥΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΓΝΩΜΗΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΓΕΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΣΟΥ;;;!!!!!!!
      ΑΣ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΜΙΑ ΔΙΚΗ…
      Ο ΕΝΑΣ (Α) ΑΝΤΙΔΙΚΟΣ ΛΕΕΙ: ΜΙΛΗΣΑ ΜΕ ΤΟΝ ΦΛΩΡΑΚΗ … ΤΟΝ ΕΙΔΑ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ…
      Ο ΑΛΛΟΣ (Β{ ΛΕΕΙ: ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΛΕΕΙ ΑΛΗΘΕΙΑ Ο (Α)…
      Ο ΚΑΘΕ ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ; ΜΠΡΑΒΟ ΚΥΡΙΕ (Β)… ΣΩΣΤΗ Η ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ!
      Η ΘΑ ΤΟΥ ΠΕΙ : ΕΧΕΙΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΟΤΙ ΛΕΕΙ ΨΕΜΑΤΑ Ο (Α);;
      ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΚΥΡΙΕ! ΕΞΙΣΩΝΕΙΣ ΤΟΝ ΑΥΤΟΠΤΗ ΜΑΡΤΥΡΑ ΜΕ ΕΝΑΝ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ! ΓΙΑΤΙ ΑΠΛΑ ΤΟΝ ΒΟΛΕΥΕΙ Η ΕΠΕΙΔΗ ΤΟΥ ΓΚΡΕΜΙΖΕΙ ΤΙΣ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΟΥ…
      ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΣΣΟ ΔΕΝ ΠΗΓΑ ΝΑ ΡΩΤΗΣΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΛΟΓΕΡΟ.. ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΛΟΥΣΤΑΤΟ ΛΟΓΟ : ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΟΤΙ ΨΕΥΔΕΤΑΙ… ΑΝ ΕΙΧΑ ΑΜΦΙΒΟΛΙΕΣ ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΚΑΝΑ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΕΡΕΥΝΑ!!!!
      ΓΡΑΦΕΙΣ: «Ότι θεωρώ αθλιότητες τις αηδίες κάθε ξεμωραμένου καλόγερου???»
      ΡΕ ΕΣΥ ΕΛΕΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΩΝΥΜΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΛΟΓΙΚΟΤΑΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΕΚΑΤΟ ΑΚΡΟΑΤΕΣ.. ΚΑΙ ΞΕΔΙΑΝΤΡΟΠΑ ΕΣΥ ΕΝΑΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΤΟΝ ΥΒΡΙΖΕΙΣ ΣΑΝ ΞΕΜΩΡΑΜΕΝΟ;;;
      ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΕΙΣΤΗΡΙΑ;;
      ΧΑΣΑΜΕ ΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ ΜΑΣ ΣΑΥΤΗ ΤΗΝ ΧΩΡΑ!!!

      Διαγραφή
    7. Πράγματι δεν καταλαβαίνω τη διαφορά της γνώμης μου κι ενός καλόγερου. Τι παραπάνω έχει η δική του γνώμη ? Διασφαλίζει κάτι περισσότερο η ιδιότητά του ως καλόγερου? Επίσης, πώς φαίνεται ότι δεν είστε νομικός: Α) Η ιδιότητα κανενός προσώπου δεν βαραίνει τη γνώμη του ενώπιον ενός δικαστηρίου, εκτός αν είναι εντεταλμένος από το νόμο να διάγει έρευνα, δηλαδή εισαγγελέας ή σχετικός αστυνομικό όργανο. Β) Για το νόμο όταν ο (Α) ισχυρίζεται ένα γεγονός και ο (Β) το απορρίπτει, ο (Α) καλείται να αποδείξει τον ισχυρισμό και όχι ο (Β).Probatur per petitionem... Προφανώς δεν πρόκειται να σας πείσω ότι ο λόγος και μάλιστα μετά θάνατον Φλωράκη, από έναν άγνωστο καλόγερο δεν αποδεικνύει τίποτα, και δεν πρόκειται να με πείσετε για την εγκυρότητα των ισχυρισμών ανθρώπων που κατά τη γνώμη μου έχουν εντυπωθεί στη συνείδηση του λαού ως ψεύτες. Δεν βρίσκω λόγο να συνεχίζουμε μια άγονη συζήτηση

      Διαγραφή