"Οταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα"

"Οταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα"

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2012

Ο πόλεμος της μνήμης στο Γράμμο και το Βίτσι

Είναι εύκολο για τον προσεκτικό περαστικό που θα περιηγηθεί στον ορεινό όγκο του Γράμμου και του Βίτσι να εντοπίσει στοιχεία για το γεγονός ότι ο Εμφύλιος δεν έληξε με το 1949.

Ο Γράμμος που έγινε τάφος χιλιάδων στρατιωτών και ανταρτών είναι έως και σήμερα σημείο συγκρούσεων. Με την πολιτεία να έχει δηλώσει ήδη από το 1951 ποια στάση έχει επιλέξει στο θέμα, η σύγκρουση έχει περάσει στο επίπεδο των πολιτικών οργανώσεων με την πολιτεία να κρατά σταθερά σκιώδη θέση επιλέγοντας να τοποθετεί εμπόδια στην μια μεριά και να πριμοδοτεί την δεύτερη. Η πλειάδα μνημείων είναι αφιερωμένη στις κυβερνητικές δυνάμεις και τους νεκρούς τους. Μάλιστα ιδιαίτερη προτίμηση δίδεται από τον στρατό και τις λοιπές ομάδες αποστράτων και συμπαθούντων στους ΛΟΚαντζήδες και τους αξιωματικούς, ενώ το μάχιμο προσωπικό των οπλιτών μνημονεύεται ελάχιστα. Το συγκλονιστικό εξακολουθεί να είναι ότι οι νεκροί αναφέρονται ως πεσόντες υπό των "κομμουνιστών", "συμμοριτών" και σπανίως "εαμοβούλγαρων". Η φρασεολογία που ανήκει σε εποχές της επταετίας παραμένει περίεργα προσκολλημένη σε μνημεία που θα έπρεπε να έχουν αλλάξει εδώ και δεκαετίες. (χαρακτηριστικά τα μνημεία του Νυμφαίου).

Από την άλλη μεριά, ένα περιστατικό ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι τα "κυβερνητικά" μνημεία, για τα οποία πάντα υπάρχει χώρος στις δημόσιες γαίες, παρουσιάζουν μια ιδιαίτερη ανθεκτικότητα στον χρόνο, αφού ο σεμνός χώρος της αριστεράς δεν συνηθίζει να βανδαλίζει. Τα μνημεία που στήθηκαν κατά καιρούς από το ΚΚΕ, την ΚΝΕ, την ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και λοιπές οργανώσεις γίνονται όλο και πιο συχνά στόχος επιθέσεων της Χρυσής Αυγής και άλλων φασιστικών οργανώσεων.

Χαρακτηριστική είναι και η κρατική και δημοτική ακαμψία σε ότι αφορά την αδειοδότηση των μνημείων της αριστεράς, που όπως φαίνεται δεν έχουν δικαίωμα να θρηνούν ούτε να τιμούν τους νεκρούς τους (όπως υπονόησε και Χρυσαυγιότατος μητροπολίτης Ανδρέας). Κλασική περίπτωση η Φλώρινα όπου προκειμένου να στηθεί ένα μνημείο για τους θαμμένους σε ομαδικό τάφο νεκρούς του ΔΣΕ, το ΚΚΕ αναγκάστηκε να αγοράσει την έκταση όπου έχουν ταφεί για στήσει μνημείο, αφού όλες οι αιτήσεις χτύπαγαν σε κλειστές πόρτες, βουλωμένα αυτιά και καλά κρυμμένο αυταρχισμό.


Ένα ακόμα φαινόμενο που παρατηρείται στον Γράμμο και το Βίτσι, είναι αυτό της ιδεολογικής αχταρμαδοποίησης. Η τοποθέτηση δηλαδή μνημείων που δεν επιχειρούν να διαχωρίσουν ιδεολογικά τους μεν από τους δε. Αυτού του είδους τα μνημεία, πνευματικά παιδιά του ΠΑΣΟΚ του 1980 και της υποτιθέμενης πολιτικής συμφιλίωσης, επιχειρούν να ισοπεδώσουν και να ρίξουν στην λήθη τα ιστορικά γεγονότα του Εμφυλίου τα οποία δεν βλέπουμε γιατί ο λαός χρειάζεται να ξεχάσει.


Δεν βλέπουμε γιατί δεν μπορούν να τιμηθούν οι νεκροί ισότιμα και ξεχωριστά. Γιατί η αριστερά της ιδεολογικής και ηθικής υπεροχής δεν έχει δικαίωμα να τιμά νεκρούς. Γιατί η κρατική πολιτική των μνημείων πρέπει να αναβιώνει τον νεοφασισμό και γιατί η ιστορία πρέπει να χαλκεύεται, να ισοπεδώνεται και να φιμώνεται.


Τελικά αναρωτιέται κανείς, όταν τα σκέλεθρα των νεκρών που ήταν όλοι παιδιά του ίδιου δυστυχισμένου λαού, έχουν πια λιώσει, μπορεί η πολιτεία να λειτουργήσει με δικαιοσύνη; Φυσικά όχι όταν το σημερινό σύστημα υπηρετεί από τότε τους ίδιους αφέντες.




Στρατιωτικό μνημείο στην Πρέσπα 



Η Λέσχη φίλων ΛΟΚ σε διασταύρωση δρόμων λίγο πριν τα σύνορα. Περίοπτο σημείο με κρατική επιχορήγηση χώρου

Υπέρ των ιδανικών της φυλής. Από το μνημείο της Καστοριάς

Έπεσαν κατά των Κ/Σ το γνωστό συντομογραφικό για τους Κομμουνιστοσυμμορίτες. Μνημείο από Καστοριά για Νεστόριο 


Ενάντια στους Κ/Σ ξανά στο μνημείο του Νεστορίου 

Κατά των κομμουνιστών, στο μνημείο Σλιμνίτσας 


Τα μνημεία - σούπα 




Μνημείο πεσόντων στην Κρυσταλλοπηγή. Αφορά τους πεσόντες από το 1904 έως το 1949 



Το γνωστό μνημείο του Νεστόριου. Πεσόντες κι εδώ από το 1941 έως το 1949 


Τα μνημεία του ΔΣΕ


Προσθήκη λεζάντας


Το μνημείο του Σκοτίδα στην Κρυσταλλοπηγή, κατασκευασμένο από την ΚΝΕ

Το γνωστό μνημείο που κατασκεύασε το ΚΚΕ στην Λυκοράχη Γράμμου

Το μνημείο του γιατρού Πέτρου Κόκκαλη όπως το κατάντησαν οι βαριές των νεοναζί 

6 σχόλια:

  1. Συγνώμη, αλλά διαβάζοντας τα όσα λες, περιγράφεις αυτό ακριβώς που συμβαίνει, αλλά από την αντίθετη πλευρά. Προσωπικά είμαι υπέρ του να τιμάται η μνήμη των νεκρών όλων των πλευρών. Αλλά εγώ βλέπω ότι, όποιος θέλει να τιμήσει τους νεκρούς που πολέμησαν στην πλευρά του επίσημου Κράτους, να χαρακτηρίζεται ως φασίστας και Χρυσαυγίτης. Μην ξεχνάς ότι κάθε εκδήλωση Μνήμης, είναι μνημόσυνο ουσιαστικά για τους νεκρούς. Εγώ, που δεν ανήκω στη Χ.Α., γιατί πρέπει να χαρακτηριστώ φασίστας, αν έχω 4-5 συγγενείς μου που σκοτώθηκαν τότε, και θέλω να τους τιμήσω;
    Σε ό,τι αφορά στους βανδαλισμούς της Αριστεράς, πρέπει να κάνουμε μια διευκρίνηση ποια Αριστερά εννοείς. Αν εννοείς το ΚΚΕ, συμφωνώ. Πέρσι όμως βανδαλίστηκε το μνήμα του Ιωάννη Μεταξά στο Α' Νεκροταφείο, από "αναρχικούς", ενώ πλείστα όσα αγάλματα και προτομές βασιλέων και μητροπολιτών σε όλη την Ελλάδα έχουν καταστραφεί. Στο Κέντρο της Αθήνας, 2 φορές η προτομή του Ψαρρού και μια του Ζέρβα.
    Περί φρασεολογίας φυσικά, δεν χρειάζεται να το σχολιάσω. Αν ο άλλος έχει σκοτωθεί από τους κομμουνιστές, τι έπρεπε δηλαδή να γράφει το μνημείο, ότι σκοτώθηκε από τους εξωγήινους; Την ξύλινη φρασεολογία του Εμφυλίου χρησιμοποιεί ακόμη και το ΚΚΕ, και ο ΣΥΡΙΖΑ, όταν αναφέρονται σε αυτά τα χρόνια.
    Για να κλείσω, και να σε ευχαριστήσω για την ευκαιρία που μου έδωσες με την ανάρτηση, να επισημάνω τις ενστάσεις μου. Να γιορτάζει όποιος θέλει και τα ιστορικά γεγονότα, και να τιμά τους νεκρούς του όπως και όπου θέλει. Αλλά όλοι. Κι αυτό δεν γίνεται, με ευθύνη τόσο του Κράτους, όσο και των δύο πλευρών, "Αριστεράς" και "Δεξιάς", που "καπελώνουν" συνήθως εκδηλώσεις που θα έπρεπε να αποτελούν "μνημόσυνα" ψυχών και τίποτα παραπάνω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κάναμε μια διάκριση ως προς το ποιους επιλέγει να τιμά το επίσημο κράτος και σε ποιους δείχνεται προνομιακό επιλεκτικά. Αυτοί είναι νεκροί των κυβερνητικών δυνάμεων.

    Για το ζήτημα των βανδαλισμών ξέρετε την γνώμη μας. Απαράδεκτο. Όμως βρίσκω εξίσου απαράδεκτο το να στήνει κανείς προτομές δοσιλόγων και να αυτοαποκαλείται Ελληνικό Κράτος.

    Αυτές τις διαφορές σκιαγραφούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εγώ αναφέρθηκα στο σήμερα κυρίως, που υποτίθεται ότι έχουμε Δημοκρατία. Στήνει κανείς σήμερα προτομές δοσιλόγων; Το σημερινό Κράτος, τιμά τους νεκρούς των κυβερνητικών δυνάμεων; Δεν το νομίζω. Ίσα ίσα που το Κράτος απέχει επιδεικτικά, αφήνοντας κακώς το έδαφος στα Άκρα να εκμεταλλεύονται τέτοιες περιπτώσεις.
    Αντίθετα θα έλεγα, στην εκδήλωση του ΚΚΕ στο Γράμμο, και εκπρόσωποι του Κράτους παραβρέθηκαν-χωρίς να είμαι βέβαιος, διόρθωσε με αν κάνω λάθος-και η εκδήλωση προβλήθηκε από την Κρατική τηλεόραση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κάνετε λαθος,

    Εδώ και 3 χρονια που γίνονται εκδηλώσεις στο Γράμμο ούτε ένας από τα δημόσια πολιτικά πρόσωπα εκτός αριστεράς δεν έχει παραστεί. Επίσης δεν βλέπω πως το ΚΚΕ ανήκει στα "Άκρα". Τι ακραίο έγινε από το ΚΚΕ σε κάποια εκδήλωση? Ακόμα και στο Νεστόριο η ΚΝΕ όταν φεύγει καθαρίζει μέχρι και το τελευταίο σκουπίδι.

    Το Κράτος τιμά τους νεκρούς που επιθυμεί και αυτοί είναι οι νεκροί των κυβερνητικών δυνάμεων. Βουλευτές πολλών κομμάτων πήγαιναν μέχρι πρόσφατα στο κακοποιημένο ιστορικά εορτασμό του Μελιγαλά, εκπρόσωπος της Ελληνικής Εκκλησίας ξεστόμιζε λάσπη και κοπριά στην εκδήλωση της Χ.Α. στο Γράμμο. Και κυρίως, το κράτος όπως ξαναείπα και πιο πάνω, σπονσοράρει ακροδεξιές ομάδες "ιστορικής μνήμης" επιλεκτικά ενώ βάζει Γολγοθάδες σε εκδηλώσεις της Αριστεράς.

    Χαρακτηριστικότερο, ο δήμαρχος Φλώρινας που δεν δέχονταν να αναγερθεί μνημείο για τους 600 νεκρούς πάνω από τον ομαδικό τους τάφο, μέχρι που μετά κόπων και βασάνων η εν λόγω έκταση αγοράστηκε από το ΚΚΕ και μπήκε μια πλάκα στον τάφο τους. Φυσικά ακολούθησαν βανδαλισμοί "αγνώστων".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σε ότι αφορά τους δοσίλογους. Μόνος σας είπατε ότι υπάρχει προτομή του Ζέρβα, όπως υπάρχει μνημέιο της ΠΑΟ, όπως υπάρχει μνημείο του Κατσαρέα κτλ κτλ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ
    ΤΟΥ ΓΡΑΜΜΟΥ

    Το τι σημαίνει λεβεντιά
    τό 'πανε δίχως λόγια,
    όπως μιλάει μια πινελιά
    σε ζωγραφιά του Γκόγια.

    H Λεβεντιά σεργιάνιζε
    στο Γράμμο και στο Βίτσι.
    Τι κρίμα που νωρίτερα
    γεννήθηκ' ο Ντα Βίντσι.


    Μπροστά στη μάνα τους
    βουβός, με σεβασμό θα στέκω,
    ως στέκομαι στην Παναγιά
    σε πίνακα του Γκρέκο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή