Απέναντι από το όμορφο νησάκι της Ικαρίας βρίσκονται οι Φούρνοι. Ένα σύμπλεγμα νήσων με άγρια ομορφιά που στα βυζαντινά χρόνια χρησίμευε ως ορμητήριο κουρσάρων. Από το 1946, οι Φούρνοι χρησιμοποιήθηκαν από το αστικό μοναρχικό κράτος σαν τόπος εξορίας κομμουνιστών και αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης.
Εδώ ανάμεσα σε άλλους εκτοπίσθηκε και ο στρατηγός του ΕΛΑΣ Ευριπίδης Μπακιρτζής.
Στις 8 Μαΐου 1947 σκάει σαν βόμβα η είδηση: Ο Μπακιρτζής σκοτώθηκε! Αυτοκτόνησε!
Τα ερωτήματα πέφτουν βροχή από την οικογένεια και τους συντρόφους του. Πως? Γιατί ? Ο αστικός τύπος δίνει ύποπτα μικρή έκταση. Αμφιβολίες για τον τρόπο θανάτου του στρατηγού αρχίζουν να δημιουργούνται και ο τύπος επιμένει να κρατά σιωπή ιχθύος. Μετά από πολλές πιέσεις της οικογένειάς του και των συγκρατούμενών του, μια εξεταστική επιτροπή φθάνει από την κυβέρνηση στο νησί. Μαζί τους θα ενωθεί μετά από απαίτηση της Οργάνωσης Πολιτικών Εξόριστων και της οικογένειάς του και μια αντιπροσωπία 4 αξιωματικών του ΕΛΑΣ.
Ο στρατηγός Μπακιρτζής, έμπειρο επιτελικό μυαλό του Γενικού Αρχηγείου του ΕΛΑΣ, έμενε σε ένα μικρό διώροφο σπιτάκι στο επάνω πάτωμα. Το σπίτι ήταν ιδιοκτησία μιας χήρας που είχε έναν γιο που τότε υπηρετούσε στον στρατό. Ο στρατηγός την μοιραία ημέρα ετοιμάζονταν να βγει για μια βόλτα με τους συνεξόριστούς του. Μαζί τους ήταν και ο εργολάβος Αθηνών Δ. Π. που αργότερα κατέθεσε την μαρτυρία του. "
Είδαμε τον Ευριπίδη στο μπαλκόνι με το πουκάμισο. Είχε κοπεί στο ξύρισμα για αυτό και άργησε. Μας είπε ότι κατεβαίνει. Λίγο μετά ακούστηκε ένας πυροβολισμό. Τρέξαμε επάνω και είδαμε τον στρατηγό πεσμένο στο κρεβάτι με μια πληγή στο στήθος. Το πιστόλι που τον σκότωσε ήταν πεσμένο κοντά του όμως κάψα ή στο άσπρο πουκάμισο ή κάπνα δεν είδαμε. "
Πως είχε βρεθεί όμως πιστόλι στα πράγματα του Ευριπίδη Μπακιρτζή ?
Αφενός ο εξονυχιστικός έλεγχος των αρχών δεν θα επέτρεπε κάτι τέτοιο. Αφετέρου, στο ότι ο Μπακιρτζής δεν είχε κοντά του πιστόλι συνηγορούν δύο ακόμα σύντροφοί του που τον γνώριζαν καλά και κατάθεσαν στις αρχές. Η κόρη του Ευριπίδη Μπακιρτζή που αρνείται κατηγορηματικά την κατοχή όπλου από τον πατέρα της και ο συνεξόριστος του θανόντος, ναυτεργάτης και πιστός φίλος του στρατηγού Χ. Σ. Ο τελευταίος αναφέρει "
Εγώ που τον ήξερα τον στρατηγό και πολλές φορές τον βοηθούσαν να φτιάξει τις βαλίτσες του ξέρω ίσως καλύτερα από όλους. Ο Ευριπίδης δεν είχε πιστόλι"
Η κόρη του στρατηγού και η αδελφή του Μπακιρτζή ζήτησε από τον εισαγγελέα Σάμου να γίνει εκταφή του νεκρού που τάφηκε άρον άρον στο νησί και εμπεριστατωμένη εξέταση στην υπόθεση. Γιατί όπως είπαν ο στρατηγός δεν είχε κανένα λόγο να αυτοκτονήσει. Μάλιστα πριν μερικές ημέρες είχε με γράμμα του ζητήσει ορισμένα βιβλία από την αδελφή του σχετικά με ένα στρατιωτικό-πολιτικό θέμα για την Μέση Ανατολή, για το οποίο επιθυμούσε να συγγράψει μια πραγματεία. "
Πως γίνεται" ρωτούν οι συγγενείς του "
ένας άνθρωπος που επιθυμεί να αφαιρέσει την ζωή του να είναι έτοιμος για μια τόσο βαθιά πνευματική εργασία?" . Τελικώς ο εισαγγελέας δέχθηκε μονάχα την εκταφή του νεκρού για να γίνει μεταφορά και ταφή του στην Θεσσαλονίκη με την αυστηρή συμμετοχή μόνο των συγγενών του. Ένα περίεργα μεγάλο κλιμάκιο χωροφυλάκων συνόδευσε το κορμί του στρατηγού στο τελευταίο του σπίτι στην ιδιαίτερη πατρίδα του.
Τέλος η υπόθεση έκλεισε με πυκνό σκοτάδι να ρίχνεται επάνω της. Γύρω από το θέμα της πιθανολογούμενης δολοφονίας του στρατηγού, πολλά συζητήθηκαν και από τους συνεξόριστούς του. Ορισμένοι μιλούσαν για μια επίσκεψη που είχε ο στρατηγός τρεις ημέρες πριν τον θάνατό του, από ένα άτομο "βρώμικο". Αυτό το άτομο καταδείκνυαν ως αυτουργό και πράκτορα της ασφάλειας. Έτσι σιγά-σιγά το θλιβερό γεγονός σκεπάστηκε και χάθηκε στην λήθη.
Αρθρογραφία εποχής για τον θάνατο του Ευριπίδη Μπακιρτζή
 |
| Άρθρο του Ριζοσπάστη |
 |
| Βιογραφικό του Μπακιρτζή από τον Ριζοσπάστη με αφορμή την δολοφονία του |
 |
| Τηλεγράφημα επιτροπής εξόριστων για την δολοφονία Μπακιρτζή |
 |
| Άρθρο του Ριζοσπάστη
|
 |
| Άρθρο του Ριζοσπάστη
|
